Despair-||HYUNLIX||-༆

-5-

"Felix bu ne hal?!"

Namdae şokta olduğu için kekelemişti..Felix hemen son hızıyla ayrılmıştı Hyun'dan

"A-açıklaya bilirim"

"GERÇEKTEN SÜRTÜKLÜYE Mİ BAŞLADIN SEN BU YAŞINDA!? BARİ BANA YARARIN DOKUNSAYDI."

"ne?" Felix duyduğu sözler karşısında acizken gözlerinin dolmasını engelleyememişti. Adam üstüne yürüyordu.

"Ben buraya seni almaya,kurtarmaya gelmiştim geç olmadan, ama belliki sen kararını vermişsin Hyunjinin kucağında olduğuna göre!?"

Felix adamın ne dediğini anlamamıştı, Hyunjinle alakası neydi? "S-sen nereden tanıyorsun Hyunjini"

Hyunjin yatakta ellerini arkada sabitlemiş,ikiliyi gözleriyle takip ediyordu..

"Çünkü az önce oruspuluk yaptığın piç beni öldürmeye çalışmıştı,aklı başına gelmiş olmalı ki ortadan kaybolmuştu.Ama şimdi yine burada."

"Ah tabii.., oğlum da onun üstünde."

Felix göz temasını bozdu. Üstüne yürüyen adamdan kaçmadı, gerilemedi. Kafasında olayları tarttığında gözünden bir damla yaş süzülmesini umursamadı. "Biliyor musun? Keşke öldürseymiş."

"ağzını topla oruspu çocuğu!" Namdae oğluna alışık olduğu tokatlarından birini daha atmıştı.

Felix karşı çıkabilirdi, karşısında ona orospu diyen adam, çalışmayıp evde oturan, annesini her hafta aldatan, kendi ailesini gram umursamayan biriyken nasıl şimdi burada babalık taslayabilirdi?

Ama ağzından tek bir şey bile çıkarmamıştı.

Çok sert bir yumruk yemişti ve sonrada yere yığılmıştı, birkaç saniye bile geçmeden karnına da tekme yemeye başlamıştı ama bu çok az sürmüştü çünkü Hyunjin hemen ayaklanıp Namdae'yi hiç bir şey demeden odadan çıkarmıştı.

Felix odanın kenarına çwkilip öylece gözlerini kapatarak beklerken onlar artık evde bile değildiler.

—

İlaç kokusuyla bayıltmış ardından neredeyse tüm Seoul polislerinin aradığı deposuna getirmişti Namdaey'i.

"NE İŞİM VAR BENİM BURADA!?"

"tanıdık geldi galiba." (pic smile)

Namdae karşısında bacak bacak üste atmış sigara içen oğlanın yüzüne karşı haykırdı. Travmaları canlanırken bağırdı. "NE YAPACAKSIN BANA ŞEREFSİZ!?"

"oh, benim küçüğüm bağırmak konusunda sana çekmiş olmalı..umarım başka hiç bir şeyi sana çekmemiştir.."

"BOŞ KONUŞMAYI KES VE BENİ ÇIKAR BURDAN HEMEN!" Hyunjin kahkaha patlatmıştı bu cümlenin üstüne. "Kabasınız bayım."

Ama sonlara yakın ciddileştirmişti yüzünü.

"Çıkaracağım,çıkaracağım...amaaaa, cesedini."

Hyun ama'yı uzatarak düşünüyormuş gibi yapmıştı, cümlenin sonunu komik bir şey varmışcasına gözlerini açarak söylemişti.

"Neden, neden şu an bunu yapıyorsun,daha önce eline düştüğümde neden yapmadın oruspu çocuğu!?"

Hyunjin ciddileşerek önünde diz çökmüş adamın boyuna eğildi tek dizini yere koyarak. Siyah deri eldiveniyle kanlı suratına dokundu nazikçe. "1. bir daha anneme hiç birşey söyleme."

"2. O zaman Felix babasız kalmak için hazır değildi, ayrıca yaptığın şeyleri bilmiyordu."

"Ne yalanmı? Annen altımda ağlamadı mı Hyunjin?"