"ပင်လယ်မှာ အကြာကြီး မနေရတော့ ပျော်စရာမကောင်းဘူး..."
ကျောင်းဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး လွယ်အိတ်လွယ်ထားတဲ့ ချစ်ရသူဟာ သဲတွေကို ဖိနပ်နဲ့ ကန်ကျောက်ကာ အလိုမကျသလို ပြောလာတယ်။ရင်ဘတ်မှာ ချိတ်ထားတဲ့ နာမည်ကတ်ကလေးကို ကြည့်ရင်း ပီတိဖြစ်ရတာလည်း အမော။
ပင်လယ်လေတွေဟာ မနက်စောစောမို့ အလောတကြီး တိုက်ခတ်နေပြီး ချစ်ရသူ၏ ဆံနွယ်တွေကို လူးလွန့်စေတယ်။ဒီအတိုင်း ငေးကြည့်ရုံကလွဲပြီး...။ပင်လယ်ဘက်ကို မျက်နှာ မူနေတဲ့ ချစ်ရသူ၏ နောက်ကျောပြင်လေးကို ကင်မရာထက် မှတ်တမ်း တင်လိုက်၏။
ထိုအခါ လှည့်ကာ ပါးချိုင့်တွေပေါ်အောင် ပြုံးပြလာသည့် ဒီဂရီမိုင်းနပ်၏ ချစ်သူ။လှပသော ပုံရိပ်တွေကို အမိအရ ရိုက်ယူရင်း သူပြုံးလိုက်မိသည်။ချစ်သူဖြစ်တဲ့ အချိန်က နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ မပြည့်သေးပေမယ့် သူ့အတွက်ကတော့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို အပိုင်စားရထားသလို ဖြစ်နေပြီ။
[ DEGREE-MINUS @ CHITT_SIEE
[jpg] [jpg] [jpg]
ILYSB
ထိုပုံဟာ နောက်ကျောပြင်လေးတစ်ပုံ၊ပြုံးနေသော တစ်ပုံနှင့် သူ့ဆီကို ပြေးလာနေတဲ့ ပုံတွေ ဖြစ်ပြီး ထာဝရငေးကြည့်ဖို့သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ဒီပုံတွေဟာ သူ့အတွက် ထာဝရတည်ရှိသွားမယ့် မှတ်ဉာဏ်တွေ ဖြစ်ပြီးတော့ ဘယ်သောအခါမှ ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် အရာတွေ မဟုတ်ခဲ့။
မကြာခင် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာ မြေအောက်ရထားနဲ့ မြို့ကို ပြန်ရမယ်။ဒီဂရီမိုင်းနပ် ချစ်ရသူ၏ ခါးလေးကို ဆွဲပွေ့လိုက်ရင်း ဘူတာရုံဘက်ကို သွားဖို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ထိုအခါ သူ့၏ အသက်တမျှလေးက စကားတစ်ခွန်း ဆိုလာပါ၏။
"သွားရအောင် ရထားချိန်နီးနေပြီ"
"အင်း...သွားရအောင်"
"မောင် ပြန်ရောက်တဲ့အချိန်က နေ့ခင်းလောက်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်၊အဆူခံရတယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ပြော- ငါလာရှင်းပေးမယ်"
"ရပါတယ်- မောင့်ကို ဘယ်သူ့မှ ဆူမှာ မဟုတ်ဘူး အချစ်ရဲ့။မောင်က ပါပါးကို ပြောခဲ့ပြီးသား"
"ကောင်းလိုက်တာ-"
ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်နေချိန်မှာတော့ ချစ်သောစည်းဟာ ဒီဂရီမိုင်းနပ်နှင့် လက်ချင်းတွဲရက်ပင်။ရထားကို အတူရပ်စောင့်နေချိန်မှာတော့ တစ်ယောက်တစ်ခွန်း စကားပြောဖြစ်ကြသေးသည်။ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားတဲ့ ရထားပေါ်ကို အတူတက်လိုက်၏။ထိုအချိန်အထိ လက်တွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင် ထားကြပါသည်။
