** Ch ( 35 ) **

164 10 0
                                        

Unicode:

"ဒါပေမယ့် ဒီလိုအချိန်မှာမှ သွားရတာ အဆင်ပြေပါ့မလား"

ရန်ယန်၏ လေသံမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်နေဆဲပင်။

"အစ်မကျင်ဖန်း ပျောက်သွားတာ နှစ်လလောက်ရှိနေပြီ၊ ဖြစ်နေတဲ့အရာရာတိုင်းက မှားယွင်းနေသလိုလိုကြီး......"

ရန်ယန်၏ စကားသံမှာ အလွန်နီးကပ်နေ၏။ သူသည် စက်ကို ကိုင်ထားရင်းပြောနေမှန်း သိသာလှသည်။

လုရှောင်ယွင်သည် ရန်ယန်၏ ငြီးတွားသံများကို မသိကျိုးကျွံပြုလိုက်ပြီး သူ့ခြေသံများမှာလည်း ဝေးသထက် ဝေးသွားခဲ့၏။

ရန်ယန်သည် အမီလိုက်ရန်  ခြေလှမ်းကိုအနည်းငယ် အရှိန်တင်လိုက်လေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား။ သက်ရှိလူတစ်ယောက်က ပျောက်သွားခဲ့တယ်လေ။အမှောင်ချောက်ကြီးလို့ခေါ်တဲ့ တွင်းကြီးက တကယ်ပဲ စွမ်းအားကြီးတာလား။ အဲဒါကကွာ ဆေးရုံမှာ လူ့အသက်ကိုကယ်ဖို့ နေ့တိုင်း အလုပ်ကြိုးစားနေရတဲ့ ဆရာဝန်တွေကို လှောင်ပြောင်နေသလိုပဲနော်“

လုရှောင်ယွင်မှာမူ လှမ်းမြဲလှမ်းဆဲအတိုင်း ခပ်သွက်သွက်ပင် သွားနေ၏။

"မဟုတ်ဘူးလေ"

"ဒါပေါ့ ဒါပေါ့  မင်းက အဲလိုဘယ်ထင်ပါ့မလဲလေ။ မင်းက သာမန်လူမှမဟုတ်တာ"

တိပ်ခွေထဲမှအသံသည် ရန်ယန်ရဲ့လက်တုန်သွားသောကြောင့် အနည်းငယ် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်သွား၏။

"အမှောင်ချောက်ကြီးအကြောင်း မင်းသိပါတယ်။ ဘယ်နားက ဝင်ပေါက်လဲဆိုတာကိုလည်း သိတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းက အဲဒီသောက်ကျိုးနည်းပန်းအိုးကိုတွေ့ဖို့ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲကို မကြောက်မလန့် ဒီလောက်နောက်ကျနေတဲ့အချိန်ကြီးမှာမှ သွားပြီး......."

( စူကျန်းနှင့် လုရှားတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တိပ်ထဲမှ လူနှစ်ဦး၏ဆက်ဆံရေးမှာ သူတို့ထင်သည်ထက် ခိုင်မာနေလေသည်။

'ဒါပေမယ့် ဒါက မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ၊ လုရှောင်ယွင်ဆိုတာက တစ်ကောင်ထဲနေတဲ့ ဝံပုလွေလေ'

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now