** Ch ( 37 ) **

137 12 0
                                        

Unicode:

တိပ်ခွေမှာ မပြီးသေးသော်လည်း အသံမှာ ဆတ်ခနဲ ရပ်သွား၏။ ထိုနောက် အင်္ဂလိပ်သီချင်းသံ ပြန်ပေါ်လာပြီး ထပ်တလဲလဲ ပြန်လာလာနေလေသည်။ အသံသွင်းစက်မှ ထွက်နေကျ အင်္ဂလိပ်အမျိုးသမီး၏ စကားပြောသံမှာလည်း ထွက်လာပြန်သည်။

လုရှားသည် စိတ်မရှည်တော့သဖြင့် 'stop' ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် တိပ်ခွေကိုထုတ်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲ အလွယ်ထိုးထည့်လိုက်ကာ တခြားတစ်ခွေကို ချက်ချင်းထည့်လိုက်သည်။

သူ 'play' ခလုတ်ကိုမနှိပ်မီ စူကျန်းက သူ့လက်ကို အရှိန်သတ်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည့်ဟန်ဖြင့် လုရှားမျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေ၏။

လုရှားသည် မျက်လုံးထောင့်ကပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်အား လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကျ ပိန်းပိတ်အောင်မှောင်နေသည့် အမှောင်ထုမှလွဲ၍ အခြား ဘာအသံမျှ မကြားရသလို ထူးခြားမှုဘာညာလည်း မရှိချေ။

"ဘာများလွဲနေလို့တုန်း"

သူသည် သတိမမူမိဘဲ စူကျန်းအား ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သေးသည်။

စူကျန်းသည် သူ့ နှုတ်ခမ်းကို စုဝိုင်းပြီး ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်အား တစ်ခုခုက အားနှင့် ညှစ်ဖိထားသလို ခံစားချက်နှင့် ဖော်မပြနိုင်သော ထိုင်းမှိုင်းနေမှုတို့ကို ခံစားနေရသော်လည်း ထိုခံစားချက်နှစ်ခုလုံးသည် ပါးစပ်မှ ထုတ်ပြောကောင်းသော အရာများ မဟုတ်ချေ။ မှတ်သားထိုက်သော အရာမဟုတ်ပေ။

အသံဖမ်းစက်မှာ ပြန်ပွင့်လာသည်။ ဘက်ထရီအား ကြာရှည်ခံပါ့မလားဟု စိုးရိမ်နေရသည့်
အထဲ စိတ်ပူစရာတစ်ခု တိုးလာပြန်သည်။ ဒီမလုံမခြုံ အခန်းထဲတွင် သူတို့နှစ်ယောက် အကြာကြီးနေပါက အန္တရာယ်များ ရှိလာနိုင်မည်လား။

သူသည် လေးခုမြောက်တိပ်ခွေတွင် လုရှောင်ယွင်အသံ ကြားရမလားဟု တကယ်ကြီး မျှော်လင့်ထားလေသည်။

'ထွက်ပေါက်လား၊ အောက်ထပ်ကိုဆင်းပြီး ဘယ်ဘက်ကို ကွေ့လိုက်ရင် မင်း အပြင်ထွက်နိုင်ပြီ'

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now