** Ch (50 ) **

30 3 0
                                        

Unicode:

နောက်ဆုံးနာရီ- တွင်းနက်ကြီး

အသံများ ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး တိပ်ခွေသည် အဲဒီနေရာ၌ ပြီးသွား၏။

လုရှောင်ယွင်နှင့် ရန်ယန်၏အသံကို နောက်ထပ် မကြားရတော့ပါ။

"ကြားလား?"

စူကျန်းက လုရှားထံသွားပြီး "မင်းအစ်ကိုက အဲဒါက ရွေးချယ်ထားတဲ့ နောက်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လျူချင်းက အစားထိုးဖြစ်လာခဲ့တာ..."

လုရှား၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်သွားသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့လုမိသားစုကို ငါလေးစားတယ်"

စူကျန်းက လုရှားကို ပြန်ကြည့်သည်။ "သူက အဲဒါကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ။"

လုရှား၏အကြည့်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကျနေသော ဂုံးကောင်‌သော့ကြီးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ၎င်းတွင် ခပ်သေးသေးအက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေ၏။

ထိုအရာသည် လက်တွေ့ဖြစ်လာမည်ဟု မထင်ထားသောအချိန်တွင် စဉ်းစားလိုစိတ် အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

"အခုချိန်ထိ လုရှောင်ယွင်က အဲဒါဖြစ်ဖို့ မွေးဖွားလာတဲ့ပုံပဲ။ တွင်းနက်ထဲမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အဲဒါက ဒီနေရာကနေ ဝင်လာတဲ့သူတွေကို ကာကွယ်‌ပေးခဲ့တာပဲ" ဟု စူကျန်းက မယုံကြည်သလို ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်တည်းတောင် မဟုတ်ဘူး။"

လုရှားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

ရန်ယန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဆေးရုံတွင်ပျောက်ဆုံးသွားသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပါ။

"အခု မင်းသိပြီလား... ဒီသော့ကိုရဖို့အတွက် ဘာလို့ ဒီလောက်ကြာခဲ့ရလဲဆိုတာကို"

မယူသွားနိုင်တဲ့ တိပ်ခွေ၊ ဆေးရုံမှာပင် ချိတ်ပိတ်ခံထားရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသေးသည်။

ဒါကြောင့်ပင် ကမာသော့ကြီးက နောက်ဆုံးအချိန်အထိ စာအိတ်ထဲမှာ ထည့်ပိတ်ခံထားရတာပင်။

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now