CHŁOPAKI, NIE SKOŃCZĘ TEGO, PRZEPRASZAM. Czterech bohaterów, cztery rodzaje miłości i cztery rodzaje cierpień. Pośród nich: dym papierosowy, łzy, leki na bezsenność oraz kot. Oto przepis na kolejną tkliwą historyjkę.

„Duchowi memu dał w pysk i poszedł." XIX wiek -wiek wielkich wydarzeń, miłości i spotkań, które nigdy nie kończą się tak jak powinny... okładka autorstwa @ka_flexing >>>>

Adam nadużywał słowa "cholera". Juliusz papierosów. Zygmunt nie wiedział, co ze sobą zrobić, a Fryderyk przysiągł, że już nie zagra na fortepianie. Cyprian mógł jedynie być dozgonnie wdzięczny niebiosom, że poznał ich tak późno. *** Za okładkę dziękuję cudownej @art-gurl.

❝Taki z Mickiewicza jest demon jak ze mnie wielkanocny królik!❞ Nie jest łatwo być demonem z rozdroży na dziewiętnastowiecznej Litwie, a Adam Mickiewicz zdążył przekonać się o tym na własnej skórze. Jest jednak ta jedna noc w roku, Noc Kupały, gdy kupcy i handlarze z różnych stron świata zjeżdżają się, aby świętować razem przesilenie letnie. To idealna okazja, by zwieść młodych mężczyzn i kobiety; przecież właśnie tacy naiwni pójdą z demonem na układ! Pieniądze, miłość czy talent ─ na to wszystko złapią się lekkomyślne i głupie duszyczki. Juliusz Słowacki może co prawda nie jest głupi, ale na pewno lekkomyślny. Zawiera z demonem pakt, tym samym sprzedając mu duszę i zostawiając samemu sobie tylko pięć lat życia. Czas mija, Juliusz zostaje wielkim poetą, ale z roku na rok coraz bardziej przeraża go wizja skończenia w piekle. Postanawia wyjąć asa z rękawa i spróbować powstrzymać Mickiewicza. A sam Mickiewicz? Zaczyna grać w jego grę. Problem pojawia się wtedy, gdy okazuje się, że całkiem przypadkiem zakochał się w tym nierozważnym człowieku...

Śmierć ominęła go cudownym losu zrządzeniem, a przypadek pchnął w ramiona pokornego sługi o sercu pełnym marzeń, nad podziw mądrych oczach i buncie wpisanym w rodowód. AU, w którym to Juliusz Słowacki po gombrowiczowsku brata się z parobkiem, ale w innej epoce, bo młodopolskiej. Śni też o tym, by wielkim poetą być. Rzecz ma miejsce w pierwszej dekadzie XX wieku, około roku 1903, gdzieś na terenach Galicji. ~Słowackiewicz przeniesiony z epoki romantyzmu do Młodej Polski, a więc do neoromantyzmu. ~Mam w planach napisać do tego drugą część, o ile się uda i o ile dożyję. ~Luźno potraktowałam historię Polski i biografie bohaterów, stąd mogą pojawić się nieścisłości. Charakter postaci i wydarzenia historyczne, takie jak rabacja galicyjska, mają więc w swoich opisach więcej fikcji niż faktów. ~Cyprian Kamil Norwid, prócz tego, że zamiast poety, wybrał w moim opowiadaniu karierę malarza, jest też o wiele starszy od Słowackiego, w przeciwieństwie do tego, jak było naprawdę. ~Z góry przepraszam za, być może nadmierną, stylizację języka. Nie mam pojęcia, czy we wczesnych latach XX wieku mówiono w sposób, w jaki napisałam. Nie wiem, czy w ogóle kiedykolwiek tak mówiono. Ale zrobiłam, co uważam, to moja zachcianka xD ~Ciekawe, czy ktokolwiek to czyta. ~Zawiera sceny łóżkowe. ~Wszelkie podobieństwa do innych opowiadań są przypadkowe. ~Tło opowiadania i pomysł tytułu: https://www.youtube.com/watch?v=BtfRGJh-Xd8 ~W opowiadaniu użyłam fragmentów wierszy Adama Mickiewicza

"Źle, źle zawsze i wszędzie." Romantyzm AU.