Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

"Ne işin var bu saatte sokakta" dedi. Şaşırmadım bu tepkisine ne zaman geç saatte dışarı da olsam aynı sözleri duyuyordum ama kendisini hiç bu saatte evde olmazdı. "Hava alıyorum Ali abi evde çok bunaldım" dedim tabi ki yalan söylemiştim tamamen onu görmekti amacım, 28 yaşındaydı Ali Ege ben ise 19 ama kendimi bildim bileli onu seviyordum o ise beni görmüyordu kardeşi olarak sayıyordu öyle koruyor öyle bakıyordu. Gözleri avını süzer gibi baştan aşağı beni süzdü utandım altımda kısa bir şort üstümde askılı bady vardı "Bu kılıkta" diyip üzerime bir adım daha yaklaştı kişisel alanını işgal etti o esnada arkadan 2 3 tane mahallenin erkeklerinden geçenler oldu o sebeple yaklaştığını anladım cevap veremedim. "Eve dön Asya" dedi yüzüme bile bakmadan oysa ben gözlerimi o güzel yüzünden bir saniye bile ayırmadım uzun boyluydu 1. 92 falan olmalıydı bense 1.71 kafamı kaldırıp bakma durumunda kalıyordum ama bir şikayetim yoktu yeterki yanımda olsun doya doya bakabileyim. Cevap vermediğimi farkettim itiraz ettim hemen "Daha yeni çıktım Ali abi" bize bakan sanırım daha doğrusu sadece bana bakan gençlerin olduğu tarafa bakıyorken konuştu "Akşam akşam katil olmamı istemiyorsan gir içeri bu hava alma mevzusunu sonra konuşucaz." Başlangıç tarihi 03.09.2020 İlerleyen bölümler +18 ağırlıklı olacaktır.

Korkudan ağlayan kızıma baktım. Gözünden akan her damla yaş kızgın birer lav gibi kalbime düşüyordu. "Ağlama." "Git burdan." Bağırışı boğazını acıtmış olacakki yüzünü buruşturdu. "Burdan giderim ama senden gidemem küçük." "Seni asla sevmeyeceğim! " Sadece sözleriyle kalbime sayısız hançer saplıyordu. Sinirleniyordum. Sinirimli halimi görürse psikopat olduğumu anlar ve benden ölesiye korkardı. Sinirimi ona göstermemek için son kez o güzel suratına baktım ve odadan çıktım. Odadan çıkarken beynimde tek birşey yankılanıyordu. 'Sonum olacaksın küçük velet. Sonum olacaksın.'

Bir kız düşünün. O kız, öyle bir kız ki, on iki yaşındayken kardeşiyle beraber başına gelen kokunç olaydan sonra bile ayaklarının üzerinde durabilen. Öyle bir kız ki, kayıp kardeşini bulmak için pek çok şey yapan. Öyle bir kız ki, kalbi kö tülük için atanların korkulu rüyası olan. Öyle bir kız ki o kız, öldü kabul edilen kardeşini aramaktan vazgeçmeyen, kardeşinin ve kendisinin büyük acılar çekmesine sebep olan adamı hapise göndermeye çalışan, o adam gibilerine hak ettiklerini vermek için çete kuran ve değer verdikleri için her şeyi yapabilen bir kız. Ortak bir düşman, birbirinden nefret eden kaç çeteyi bir araya getirebilir?

Bir adam ailesinin katilinin kızına sizce ne yapar? Ya o katil kızın da katiliyse... . . . .Sen nesin kimsin bilmiyorum ama... Bunu söylememle kolumu tutup kendine çekti eğer bakışlarla ölmek mümkün olsaydı şuan kesinlikle cenaze namazım kılınıyor olurdu. Yüzünü bana yaklaştırıp oldukça soğuk bir sesle "Ben neyim kimim öyle mi?" Sanki yüzü yakın değilmiş gibi biraz daha yaklaştı şuan yeri değil ama söylemeden geçemiyorum çok güzel kokuyordu "Ben annenin katlettiği ailenin oğluyum. Sanırım sen de o katilin kızı oluyorsun ha?" Bunu söylemesiyle donup kalmıştım o ise bu halimden zevk alıyordu. Tüm gücümü toplayıp ela gözü hırsla ittim. "-O kadın sadece senin aileni değil beni ya beni kendi kızını öldürdü." Her yara kabuk bağlar ama bu dikiş bile tutmuyor

Hoyrat Pusula, bulunduğumuz çağda mevcudiyetini sürdürmeye devam eden ve 'kadın olmaktan doğan' sorunlardan bir genç kızın süzgecine takılanları ilham kabul ettiğim, her kadının hoyrat bir mecburiyete tabi olarak kendine yaratmak zorunda kaldığı pusulayı konu edinmeye çalıştığım ve asgari suretteki yazma kabiliyetimden cinsiyetime olan borcumu ödemek amacıyla kafa yorduğum, hemen hemen her kadının kendinden ve yaşadıklarından birer parça bulacak olmasıyla rahatlıkla ve aynı zamanda sembolik olarak 'gerçek hayattan esinlenildi' diyebileceğim bir farkındalık eseri.

Artemis Milenyum ile Yakında Raflarda! 2021 Wattys Romantizm Kategorisi Kazananı! Sevmeyi öğrenen insanların, Birbirini asla bırakmayan dostların ve bir tiyatro grubunun öyküsü. "Öylece, sessizlikte durup ummak istemişti. Bunu daha önce yaşadığı bir şeye benzetmişti."

"Bu topraklar seni bana beni de sana düşman bellemiş!" Dedi Ceylan mavi gözlerini karşısındaki adama dikerek. Seyit Ceylan'ın üzerine doğru bir adım daha atarken Ceylan olduğu yere mıhlanmış gibi kıpırdamadı. Seyit işaret parmağını karşısındaki kadına doğrultarak konuştu. "Bu gökyüzünün altında da bu toprakların üstünde de sen bana ben sana yasağız!" Ela gözleri yeşile dönük bir renge bürünmüş karşısındaki kadının mavi gözlerine sabitlenmişti. İkisi de bu kadar derin bakarken bu düşmanlık nereye kadar gidecekti?

"Beni sevdiğini söyledin!" "Yalandı" dedi acımasızca Yapma diyemedim, beni bununla imtihan etme diyemedim. Ne yapmam gerekiyordu?

BU ALIŞMIŞIN DIŞINDA BIR BERDEL HIKAYESIDIR... ONLARINKİ BASİT BIR BERDEL DEĞİLDİ; BERDELLE BAŞLAYAN BIR HIKAYEYDI... Azra Soydan; Soydan Aşiretinin En Güzel Kızı. Babası Celal Soydan'ın biricik prensesi. Aşiretin Göz Bebeği. Gözü Kara Azra... Aslan Kaya Özdemirhan; Mardin'in En büyük Aşiretinin Varisi. Ahmet Özdemirhan'ın En büyük Oğlu, Namı Değer Kaya...