Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

Anonim: Selam güzelim gel atla gezelim.(16.22) Yiğidim: Huh, bu neydi şimdi? (16.24) Yiğidim: Fazla klişe. (16.24) Yiğidim: Ah her neyse. (16.24) Yiğidim: Amacın ne? (16.25) Yiğidim: Kimsin sen? (16.25) Anonim: Bir amacım olduğu söylenemez, yaptığım tek şey seni sevmek. Ayrıca kim olduğumu söyleyecek olsam niye anonim olayım yiğidim? (16.26) Yiğidim: Pekala, haklı sayılabilirsin fakat kelime oyunu yapma, bundan hiç hoşlanmadım. (16.26) Yiğidim: Ayrıca gezmekten de pek hoşlanmam. (16.26) Anonim: Ha şu an aramızdaki tek engel gezmekten hoşlanmıyor olman yani? (16.27) Görüldü | 16.28 - - - Hani ergenlik çağlarınızda (bedensel olan değil, ruhsal olan) hemen herkesin aktif kullandığı Wattpad'de bir kitap yazayım da paylaşayım diye düşünüp paylaştıktan -ve kurgunuz hemen hemen tuttuktan- yıllar sonra aslında ne kadar çocukça ve aptal bir şey yazdığınızı fark eder fakat artık iş işten geçmiş diyerek silemezsiniz ya, hah işte o durum.

Ravel Soykır, tanınmış bir ailenin mensubu olarak doğmuş, anne ve babasının onun için yarattığı güvenli duvarlardan hiç çıkmamıştır. Ailesinden habersiz katıldığı bir davette işlerin onun için ters gitmesiyle, gece artık gözlerine hiçte umduğu gibi görünmezken onu bir köşeden izleyen Sezar Cebren'in farkında bile olmayacaktır ama aksine bir durummuşçasına, Sezar Cebren onu izlerken yaptığı şeyin epey farkındadır. Çünkü kadının işlerin ters gitmesini sağlayan da, bu daveti kadının tepkilerini izlemek için finanse eden de odur. Ve bu davet, ikisinin de yolları kesişsin diye Sezar Cebren'in kaderin ayağına taktığı ilk çelme değildir.

*Tamamlandı* "Sence bizden bir cacık olur mu?" dediğimde önce bana öylece baktı, sonra kahkahalarla gülmeye başladı. Öyle ki boynumdaki kolunu çekip dizlerine dayadı ve katıla katıla gülmeye devam etti. "Lan ne gülüyorsun?" diye sinirle sordum. Teyzeler pencereye çıktı ve gözleri hemen bizi buldu. "Sussana lan, Allahın belası domuz!" dedim dişlerimin arasından. "Esra, kızım hayırdır?" dedi FBI teyze. Hayrı mı kaldı be FBI teyze? Aldık başımıza belayı işte. Ama seni kırmayayım. Hayırlı uğurlu olsun! "Yok Selma Teyze!" dedim gülümsemeye çalışarak. "Arkadaşı kızın biri taciz etti arka sokakta da, kriz geçiriyor şu an." Azman aniden gülmeyi kesti ve kaşları çatıldı. "Vay vah!" dedi diğer pencereden MİT teyze. "Su getireyim mi Akın evladım?" Azman'ın gözleri ona döndü. "Yok sağol Makbule Teyze. Alıştım artık..." dedi ve gözleriyle beni işaret etti. "Bu kızın tacizlerine." Rezillik yükleniyor...%94 Kapak Tasarımı: Gölgehayaller © Tüm Hakları Saklıdır.

Vera, o kampa sadece yazmaya başladığı hikayeyi bitirmek için gitmişti. Ama orada onun kadar masum düşünceleri olmayan eli silah tutan ve insan öldürmekten hiç çekinmeyen bir seri katilde vardı.Üstelik bu adam maskeli bir katildi! Peki bu seri katil Veraya ne yapacaktı? Vera kurtulabilecek miydi? 🌪 -Lütfen beni bırak.Lütfen. -Gitme fikrini aklından at artık Vera.Sonsuza dek ister isteyerek ister istemeyerekte olsa benimle olacaksın! 🌪 Bir kadının adım adım nasıl katil olduğunu okumak istiyorsanız buyurun gelin. Aşk insana neler yaptırıyor şaşkınlıkla okuyacaksınız. Başlama Tarihi:09.06.2020 |Her cumartesi yeni bölüm günü |

05*******36:Hiç ummadığım bir anda sana rast geldim 05*******36:Sende bana rastgele bir gün gel...

Yalnızlığı derinliklerine kadar hisseden bir kadın. Karanlığı iliklerine kadar yaşayan bir adam. Ateş ve Derin aşkını beraber okumaya ne dersiniz? ✅Eleştiriye açığım ama cehaletin getirdiği haddini bilmezliğe asla. ✅Küfür içerir. ‼️@Ecrindeniz00 hesabında yazılan kitap bana aittir. Şifremi unuttuğum için buradan benzerini yazıyorum. Başlama tarihi=30.09.2019 Bitiş tarihi=04.12.2020 08.05.2021 tarihinde kitabın ismi değiştirilmiştir.

0530 *** ****: Valla çok güzel kızmışsın. Lara'm: İyi de ben kızmadım ki. TAMAMLANDI

Sinir bozucu bir BİLİNMEYEN ve hayatı deli dolu yaşayan mükemmel bir BEN. Benimle BİLİNMEYEN'i bulmaya var mısınız?! ×××××××××××××××××××× BİLİNMEYEN: Selam. BEN: Selam? BİLİNMEYEN: Selam'ın ne olduğunu mu bilmiyorsun? BEN: Hayır, senin aksine kibarca kim olduğunu sormak için soru işareti koydum. Bir de senin anlayacağın dilden sorayım. SEN KİMSİN LAN?! BİLİNMEYEN: Hep aynı sorular... Sen kimsin, beni nerden tanıyorsun, bana niye mesaj atıyorsun... BEN: E bir zahmet cevap da ver. BİLİNMEYEN: Ben Bilinmeyen. ×××××××××××××××××××× 'Bön Bölönmöyön.' Gereksizin teki olduğu da buradan anlaşılıyor. Neyse çok uzatmayayım. Cevap vermem gereken bir BİLİNMEYEN var.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."