Dedim ya Eylül'dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin... "C. Süreya" Eylül Demirci: Babasını kaybedince annesinin yanına yerleşmek zorunda kalmıştır. Tuhaf huyları olan aşırı duygusal bir kızdır. Rüzgar Soykök: Eylül için tuhaflığın son noktası gibi görünen bir çocuktur. Asi bir kişiliğinin ardındaki ince ruh Eylül' ün dikkatini çekmiştir. Saygısız umursamaz görünen bir çocuğun şiir aşığı olması ilginçtir. Yanıma baştan aşağı bir umursamazlıkla oturan siyahlar içindeki çocuğa baktım, bir de sıranın üzerindeki binlerce şiir ve söze... Ya o yanlış yere oturmuştu. Ya da onları bu çocuk yazmamıştı. Onlar kuzey rüzgarlarında savrulan iki kişiydiler.

''Kalbimdeki senfoniler güçlü çığlıklara misafirlik ediyordu.''