"- Alkohol, papierosy... dużo papierosów. Ważne, że bez narkotyków! - Joost złapał ledwo już stojącą na nogach brunetkę, która śmiała się z każdego wypowiedzianego przez siebie słowa. - Muszę ci przyznać Mari, że jak na cztery jointy to całkiem nieźle się trzymasz." Joost Klein | Fanfiction | Mxerca | 2024 > 8 miejsce #fanfiction 20.06.2024 > 3 miejsce #eurovision 28.05.2024 > 1 miejsce #singer 02.06.2024 > 1 miejsce #eurovision 02.06.2024 > 3 miejsce #funny 06.06.2024

Chciałam, żeby wszystko wróciło do normy. Żeby znów było jak dawniej - zwykłe życie, zwykłe problemy. Spacery z przyjaciółmi. Ciepło domu. Spokój. Chciałam... Ale przeszłość nie odpuszcza. A on... jeszcze nie skończył.

Czy próba ocalenia od porażki jednego z najlepszych klubów piłkarskich w dziejach może dać początek pewnej, specyficznej relacji?

17-letnia Cornelia prowadzi normalne życie, aż do pewnego momentu, kiedy wieczorem zostaje porwana, czy uda jej się przetrwać?

Niestety w drodze powrotnej trochę się zamyśliłam i wpadłam na jakiegoś chłopaka oblewając nas kawą, chłopak był dość wysoki bo głową sięgałam mu tylko do ramion a mam 168cm wzrostu, był umięśniony a na rękach miał mnóstwo tatuaży. Z jego twarzy dużo nie widziałam bo miał na niej czarne okulary przeciwsłoneczne, natomiast na głowie miał czapkę z daszkiem. Niby nic strasznego oprócz plamy na jego białej koszulce się nie stało jednak trochę się wkurzył, trochę bardzo. -Uwazaj jak łazisz kurwo!- krzyknął i poszedł tak szybko że nie zdążyłam go przeprosić...

Niektóre więzy nie mają łańcuchów, ale ranią bardziej niż stal. Czy to koniec cierpienia Cornelii? Czy wreszcie będzie mogła żyć jak inni - bez strachu, bez ran, bez niego? A może to dopiero początek koszmaru, z którego nie zdawała sobie sprawy? Bo on wciąż tam jest. Gotowy zrobić wszystko, by ją zatrzymać. Cornelia pragnie wolności. On - tylko jej. Czy znajdzie w sobie siłę, by wyrwać się z tej obsesji? A może nigdy nie miała wyboru? Zapraszam do czytania „Nieznajomy 3" - opowieści o miłości, która boli i nienawiści, która więzi. Nie każdy więzień ma klucze - czasem więzieniem jest sam umysł. 🗝️