Bir Yoncanın yapraklarına sığdırdım hikayemizi. Ailemi. Her biri birimizdik işte. Annem, babam, kız kardeşim ve ben. Dünyanın en büyük şansı gibi hissettirirdi. Ama sonra, o yoncadan bir yaprak eksildi. Ve o zaman, asıl kumarı oynadığımı anladım. Ailem için her şeyi yapardım. Peki ya evim gibi hissedeceğim biri için?

Mini Mini bir Sope donmuştu. Pencereme konmuştu. Küçük Sope hikayeleri

Jung Hoseok is an Omega with simple dreams: finish school, earn his degree, and marry the Alpha he's been in love with for as long as he can remember-Min Taehyung. But life is far from simple when you're born into the dangerous world of the mafia, and the Alpha of your dreams happens to be a mafia prince. Despite his humble status, Hoseok never let that stop him. His feelings for Taehyung has always been unwavering, and he has liked the alpha for too long to give up on his dreams of the perfect life. Or that was what he thought until he found himself in the crosshairs of Taehyung's ruthless older brother, threatening to shatter all his carefully built dreams.

Ben sınırları bilmem kızıl kral. Tek bildiğim sınır sensin.

"Ben prensken aşık oldum ona. Çok aşık oldum." Sesi... Öyle kısık, öyle çaresizdi ki, kahverengi saçlı oğlan onun acısına kendi gözlerinden birkaç damla düşürmüştü. Bilseydi ağlamasının nelere sebep olacağını, canı bedeninden sökülse bile dökmezdi o kıymetli yaşları. Kralın siyahlara bürünmüş bedeni karşısında tir tir titriyordu. "Sonra ne oldu?" Küçük odada dakikalarca sessizlik çığlıkları yankılandı. Kral Min, alt dudağını dişlerinin arasına alıp sertçe ısırdı. Hatta öyle sert ısırdı ki, kan'ın iğrenç tadı boğazından aşağı kaydı. Kahverengi gözler dikkatle kralı izlerken, kral başını önüne eğip, birkaç damlanın dizlerine akmasına izin verdi. "Öldü." Kanlı dudaklarının arasından kulakları sağır, kalpleri paramparça eden bir hıçkırık duyuldu. "Aldılar onu benden."

i escaped from the future ( to find shelter in your melody) Başından ayak uçlarına doğru bir titreme hissetti. Min Yoongi'nin karşısında donup kaldı. Yoongi'nin sesi, görünüşüne ve bakışlarına göre nazikti, duygusaldı. Gitarın melodisine karışan sesi, sanki mesafeleri katedip bedenine ulaşıyor ve nazikçe tenini okşuyordu. Hoseok büyülenmiş gibiydi. Yavaşça müziğe doğru çekiliyordu. Yoongi'nin sesi onu çağırıyordu, nazik ve tatlı bir şekilde. Onu çağıran bu yumuşak ses, çok samimiydi, tanıdıktı, sıcaktı. Ama gerçekten güvenli miydi, bilmiyordu.

"Ruhuna zarar vermişsin." Sesi, kulaklarına bir melodi gibi ulaştı. Sıcak, okşayıcı, samimi... Ne yargılayıcı ne de kızgındı. Sadece üzgün, sadece buruk. "B-ben..." Ne söyleyeceğini bilemedi. Nerede olduğunu bilmiyordu, şu an ne olduğunu bile bilmiyordu ki... Yabancı elini ona uzattı. "Hadi gel, seni eve götüreyim."

"eğer o kafeye gelmeseydim, belki de hiç tanıyamazdım seni, belki de hiç tanık olamazdım o güzel sesine ve güzelliğine..." [düzyazı.]

eski tetikçisini kaybeden min yoongi'nin yeni bir tetikçiye ihtiyacı vardı; ve acımasız kiralık katil jung hoseok oldukça dikkatini çekmişti. [düzyazı.]

Yaşam bir hata yapmıştı. Evrenin kanunu çiğneyip ölüm için yaşayan çocuğa bir hayat vermişti