Aşk en çok ondayken güzel duruyordu, sevgi en çok ona yakışıyordu ve elleri sadece onunkilerle ısınıyordu. "Aşkı tanımlamaya çalışan nice şair nice yazar gelip geçti dünyadan. Şimdi düşününce, keşke seni tanısalardı diyorum" 10/05/2020🍀

-2017 - Yeni edindiği, siyah deri kapaklı defterin ilk sayfasını usulca açtı. Hayatının o gününe kadar bilincinin yönlendirdiği kurşun kalemi bu defa yüreği esir aldı.Kıvrak hareketleri ile sayfada dans etmeye başladı. Orta parmağı kalemi bastırmanın ve sürtünmenin etkisiyle kanarken, kalemin ucu kırılırken duraksadı. Kirlenmiş sayfanın tam ortasında, biçimsiz el yazısı ile birkaç size konumlanmıştı. Gözleri, sabaha karşı dört mavisi gibi boğazın. Bir hayli durgun, nicesine ölümcül. Ve İstiklal kalabalığındaki gürültü gibi sözleri. Vızıltısı ilişir kulağa, ne güzel şarkıdır alıcısına. Nefesi, yaz gününde esen ılık rüzgar Galataya. Hissedilene kadar değeri bilinmeyen, nitekim vazgeçilemeyen. Kendisi, İstanbul gibi. Iliklere kadar sevmek ama kaybedileceğini bilmek gibi.

Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım. Ve lütfen inkar etme, sana en çok ben yakıştım.

"Ben erkeklerden hoşlanmıyorum" bakışları anlamsızlaştı. "Kızlardan hoşlanıyorum" 14.08.2019 - 14.08.2020