Bilinmeyen Numara: Dizginlerini an olsun bırakmadığın öfkenin seni zehirlemesine daha ne kadar müsaade edeceksin? (Görüldü.) ✔✔ Kamer: Sanane? Bilinmeyen Numara: Ben... Bilmem... Kamer: Gerizekâlı mısın? Bilinmeyen Numara: Bilmem... Kamer: Ne istiyorsun lan benden? Bilinmeyen Numara: Bilmem... Kamer: Bak sabrımı zorluyorsun ve bu senin için hiçte iyi olmaz. Bilinmeyen Numara: Bunu da bildiğimi sanmıyorum. Kamer: Cidden? Senin bildiğin bir şeyler var mı? Bilinmeyen Numara: Var... Kamer: Ne mesela? Bilinmeyen Numara: Seni seviyorum... 🌙 01. 11. 2018...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

(Duraktaki Katil kitabının devamıdır.) Uyandığınızı hayal edin. Her zaman yaptığınız uyanmak ama hepsinden daha farklı. Bu sefer gerçeklere, anılara , yalanlara uyanış. En kolayı ama en fazla can yakanı. Belki de en pişmanlık yaratanı. Uyananların hikayesine hoşgeldiniz.

0533*******: sigarayı mentolsüz seni soluksuz bebeim:) Gece: Ne diyon bacım 0533*******: Olmadı 0533*******: Doğru cevap kimsin olucak 0533*******: Bacım demesen daha güzel olucak da neyse Gece: Ayh evet kimsin 0533*******: Anonim Gece: Yanlış numara 0533*******: Kızım değişik misin sana yazdım Gece: Adım soyadım? 0533*******: Gece Evren Gece: Ha evet benmişim Gece: jshshdghshd 0533*******: Kızım harbi hastasın sen Gece : Ne sandın Gece: Kimsin birader 0533*******: Az önce sordun ya bunu hdvjsvrvdnsbdh Gece: banane yine sorucam Gece: Kimsin 0533*******: Senin aşkından derbeder olmuş bir kulum:)

Not : Kitapta +18 içerik olacaktır . Rahatsız olan okumasın lütfen .. Anne ve babamın boşanması üzerine hayatım mahvoldu . Babamın şehirden taşınması ile birlikte kolejden alınıp mahalle lisesine yazdırıldım. Ve işte .... Yeni lisemde; - Ayaz'ı gördüm... Bir gülüşü vardı ki ömre bedel .Aşık olmak istemediğim karanlık gibi adama aşık oldum . Ama her zaman mutluluğumu engelleyecek bir şey oluyordu.Bela peşimi bırakmıyordu. Acaba mutlu olabilecek miydim ? İstediğim hayatı yaşayabilecek miydim ?

11.Sınıfa başladığım gün hayatımın değişeceği aklıma gelmezdi. Küçük bir çarpışma kalbimi delip geçerken, yanımda olan dört kişinin mutluluğu benide mutlu ediyordu. Birden baktım ki altı kişi olmuşuz ve ordan oraya beraber savruluyoruz. Derken küçük bir kutunun tekrardan hayatımızı değiştirebileceğini öğrendik hep beraber yaşadık gördük. En sevdiğim adamı bir süreliğine bile olsa kaybetmenin bana verdiği acı canımı acıtırken beş kişiye düşmemizle yanıp kavruluyordum. "AŞKIN MAVİ TONU"

"Sadece bir şemsiye onları aşka nasıl sürükleyebilir ? ******* "Yanımdaki adam, denizin maviliği kadar güzel gözleriyle etrafı hayran hayran inceliyordu." "Burası... Burası mükemmel ötesi dedi." Hala etrafı inceliyordu. "Biliyorum burası bizim tayfanın mekanı." "Sizin tayfa?" dedi anlamayan bakışlarıyla. "Bak geldiler bizimkiler" dedim ve buraya doğru gelen bizim tayfayı işaret ettim... Karakterler: ~Asel ~Kuzey ~Güney ~Çağan ~Ateş ~Bade ~Sena ~Emre ...

Sev. İstersen çok sev. Ama sevgine asla haddinden fazla bağımlılık dolama. Çünkü fazla bağlandığında ipler çözüldüğunde düşersin. Çok sevmek güzeldir, zararı olan çok fazla birine bağlanmaktır. İşte ben ona bağlanmıştım. Hayatımın neredeyse tamamını acı çekerek geçirsem de o çıkmıştı karşıma bi anda. Ona rastlamıştım. Bütün benliğimle tamamen ona aşık olmuştum. Ona. hayatımı süsleyen o adama. Sevmek insanı diri tutar. Bağlanmak ise tüketir insanı. Sevince nefes alışların başkalaşır, hayatın canlanır, yaşadığını hissedersin. İşte o gelene kadar hissetmiyordum ben. Bağlılıkta aşırıya gitmek ise tökezletir insanı hayatta, yıpratır ilişkiyi yavaştan yavaşa. Çünkü çok bağlandığın an kullanılırsın, sevdiğinde ise değerlenirsin. Üvey abim âşıktı bana. O söylemişti üvey olduğumu. İşte o zaman ölmüştüm ben yaşamıyordum. O karşıma çıkana kadar... "Geçmiyor " dedim "Geçer elbet efendim. Bazısı teyet geçer, Bazısı deler geçer, Bazısı deşer geçer, Bazısı parçalar geçer; Ama mutlaka geçer..." Dedi.

civcivliruyalar:Ben seni seviyorum,sen başkasını civcivliruyalar:Ben seni düşünüyorum,sen başkasını civcivliruyalar:Ben seninle hayaller kuruyorum,sen başkasıyla civcivliruyalar:Ben sana ağlıyorum,sen başkasına civcivliruyalar:Ben sana gülüyorum sen başkasına civcivliruyalar:Sen bana nefessin,ama ben sana herkesim Batın. Civciv yapamıyor. Civciv ölüyor. Ruhu ölüyor.

Donuk gözlerini ucunda durduğu uçurumdan çekti. Bakışları beni bulduğunda gözlerindeki acı ifadenin ne kadar can yaktığını hissedebiliyordum. "Ve ben o gün..." durakladı. Kelimeler boğazına diziliyor, nefes almasını engelliyordu. "Ben o gün annemin tavanda sallanan cesedini izledim... "