Sağımı, solumu kaplıyo bu kara orman Fırtına var, devriliyo ömürlük yıldızlar Farkına var şeytanının Gam dolu bu kara huyu Bak yanıyo değdiği her çiçeği bahçemin... Küçükken sadece korktuğum için kara orman diye adlandırdığım orman zamanla daha anlamlı gelmeye başladığın da anlamıştım büyüdüğümü. O Kara Orman bendim , bataklığa batmış ordan çıkamayan daha da batan bendim. Çırpınıyordum, Çırpındıkça derine , zamanla daha derine... Kimsenin yardımı fayda etmiyordu beni kurtarmaya , kimsenin kara ormana gücü yetmiyordu. Belki de ben kara orman olmaya mahkumdum, zamanla beni bitirmesini izin vererek ölmeye mahkumdum.