"Lisede başlayan bir aşk... Birbirine doyamadan ayrılmak zorunda kalan iki kalp ve bitmek bilmeyen bir sevda."

"Furtuna ve Koçari... Birbirine düşman iki soyadı, aralarına kan girmiş iki hayat." Yıllar sonra Karadeniz'in puslu yollarında karşılaştıklarında, İso ve Fadime'nin arasında sadece bir kan davası yoktu; söylenmemiş sözlerin, yarım kalmış bir çocukluğun ve bastırılmış bir öfkenin ağırlığı vardı. Kader, onları Şeytan Bükü virajında, bir heyelanın ortasında yakaladı. Yollar kapandığında ve ölüm nefesleri kadar yaklaştığında, kaçacakları tek yer birbirlerinin "düşman" bildiği o gözlerdi. Bu fiziksel yıkımın altından belki sağ çıkabilirlerdi ama kalplerindeki enkazdan kurtulabilecekler miydi? "Çünkü en ağır enkaz, toprak altında kalanlar değil, söylenmemiş sözlerdir."

''Ben Draco Malfoy ruhum ve kalbimle yemin ederim ki sen benim yaptığım en güzel tercihsin Hermione'' ************ Bir Dramione hikayesi Bilim kurgu içinde #87

Hermione Granger ve Draco Malfoy... Nefret, iki kişiyi birbirine ne denli yaklaştırabilirdi?

Draco Malfoy yaşayan en tanımlanamaz insandı ve Hermione'nin tanımlayamadığı şeylere alerjisi vardı. ♪the fray - never say never

"Ne kadar süreceği umrumda değil!"dedi Ron, "sadece seninle olmak istiyorum".

Malfoy onun bu halinden sadistçe bir zevk alıyor gibiydi. Sanki Hermione ne zaman tepki verse onun takıntısını besliyor gibi hissetmişti. Gümüş gözleri öyle bir parlıyordu ki insanın tüylerini diken diken ediyordu. "Öyleyse," dedi Malfoy bir adım atarak. Ama bunu yapmakla hiç iyi etmemişti çünkü zaten daracık bir alandalardı. Bir adım atması demek direkt olarak Hermione'nin dibine girmesi demekti. "bu akşam söylediğim hiçbir şeye inanmadın." Hermione onunla göz göze gelebilmek için başını yukarı kaldırdı ve kafasını onaylarcasına salladı. Geriye gitmek istiyordu ama çoktan sırtı duvarla buluşmuştu. "Evet." "Senden nefret etmediğimi söylediğim kısma bile?" Malfoy konuştuğunda nefesini hissedebiliyordu. Ona bu kadar yakın olmak çok garipti. Bedeninden çıkan sıcaklığı hissedebiliyordu. Oysa ki temas bile etmiyorlardı. "Özellikle o kısma." Hermione konuştuğunda Malfoy'un bakışlarının dudaklarına düştüğünü gördü ve resmen midesinde bir kıvranma hissetti. Bir anda kalp atışını duyabiliyor olmuştu. Kulaklarında güm güm atıyordu. Bütün bedeninde güm güm atıyordu. "Etmiyorum." "Kanıtla." Altıncı yıl için herkes tekrar Hogwarts'a dönüyor! Draco'nun Dolapları, Hermione ve Ron'un bitmek bilmeyen kavgası, Başkanlık Görevleri, Harry'nin Malfoy takıntısı ve Voldemort'un geri dönüşü. Melez Prens kitabından başlayarak İkinci Büyücülük (Hogwarts) Savaşına kadar ilerleyen bir Dramione hikayesi.

Hermione Dumbledore'un Ordusu için bir yer bulmak zorundadır ve elinde hiç bir fikir yoktur. Ta ki Draco Malfoy kendisine bir anlaşma sunana kadar. Hermione bunu zorunluluktan kabul edecektir. Fakat bu anlaşmanın arasına aşk da girecek mi?

"Biliyor musun," dedi Draco, başını eğip yüzünü Hermione'nin omzuna saklarken. Sesi cümlenin sonuna doğru boğuklaşmıştı. "Çok güzelsin. Yemin ederim ki öylesin." - Altın üçlünün gözdesi Harry Potter'ın seçilmiş kişi olmadığını fark etmeleri Hogwarts savaşından sonra tüm gözleri başka bir ismin üzerine çekmişti. Onun hikayesi tam da burada başlıyordu ve okuldan henüz yeni mezun olmuş bir genç kız, belki de çağın en zeki cadılarından biri için bu hiç de kolay değildi. Yeni bir savaşa adım adım yaklaşıyorken Voldemort'un güçlerini bizzat aktarıp Hermione Granger'ı öldürmek ile görevlendirdiği Draco Malfoy, her zaman olduğu gibi onun isteklerine boyun mu eğecekti? Peki, Hermione Granger bunu yaparken onu hala nefret ettiği biri olarak görmeye devam edebilir miydi? Belki de Draco; Hermione için düşmandan çok kendisiyle aynı geçmişi paylaşan gizemli bir tanıdıktı.

[𝐬𝐚𝐟𝐤𝐚𝐧, 𝐛𝐮𝐥𝐚𝐧ı𝐠̆𝐚 𝐭𝐮𝐭𝐮𝐥𝐝𝐮.] 𝗞𝗶𝗺𝘀𝗲𝗻𝗶𝗻 𝗴𝗲𝗹𝗺𝗲𝘆𝗲𝗰𝗲𝗴̆𝗶𝗻𝗶 𝗮𝗻𝗹𝗮𝘆ı𝗻𝗰𝗮 𝗼𝘁𝘂𝗿𝗱𝘂 𝘃𝗲 𝘀𝗮𝗯𝗮𝗵 𝗼𝗹𝗺𝗮𝘀ı𝗻ı 𝗯𝗲𝗸𝗹𝗲𝗱𝗶. 𝗧𝗮̂𝗸𝗶 𝗭𝗮𝗯𝗶𝗻𝗶 𝘃𝗲 𝗠𝗮𝗹𝗳𝗼𝘆𝘂𝗻 𝘀𝗲𝘀𝗶𝗻𝗶 𝗱𝘂𝘆𝗮𝗻𝗮 𝗸𝗮𝗱𝗮𝗿.