Deniz: iğrençsin. Teoman: senin eserin :d teoden|| "2 yıl süren ayrılıktan sonra nasıl "eskisi gibi" olacağız?"

deniz:salakmısın teoman kafamı yardın teoman:alt tarafı top deniz kızı abartma

YIN YANG "Zıtlar bazen birbirini yok eder. Bazen de tamamlar." Deniz, kurallara sığmayan bir kaos. Teoman Akkaya ise her şeyi kontrol altında tutmayı seven, karanlığını kusursuz bir maskenin arkasına gizleyen bir düzen. Birbirlerinden nefret etmeleri için yüzlerce sebep vardı. Ama kader, insanların planlarını umursamazdı. Korel Koleji'nin koridorlarında başlayan bir savaş, zamanla sırların, kıskançlıkların ve imkânsız hislerin içine sürüklenecekti. Çünkü bazı insanlar hayatınıza girmek için değil, sizi tamamen değiştirmek için gelir. Deniz, Teoman'ın gözlerindeki karanlıktan kaçmaya çalışırken kendini ona her geçen gün biraz daha yaklaşırken bulacaktı. Ve Teoman... O, hayatında ilk kez kontrol edemediği bir şeyle karşılaşacaktı: Deniz. Çünkü yin ve yang gibi, biri kaossa diğeri düzendir. Biri geceyse diğeri gündüzdür. Ve bazı zıtlıklar... Birbirlerinden ne kadar kaçarlarsa kaçsınlar, sonunda aynı kalbin içinde buluşurlar. Nefretle başlayan bir hikâye... Belki de en derin aşka dönüşecektir.

"Lisede başlayan bir aşk... Birbirine doyamadan ayrılmak zorunda kalan iki kalp ve bitmek bilmeyen bir sevda."

"Furtuna ve Koçari... Birbirine düşman iki soyadı, aralarına kan girmiş iki hayat." Yıllar sonra Karadeniz'in puslu yollarında karşılaştıklarında, İso ve Fadime'nin arasında sadece bir kan davası yoktu; söylenmemiş sözlerin, yarım kalmış bir çocukluğun ve bastırılmış bir öfkenin ağırlığı vardı. Kader, onları Şeytan Bükü virajında, bir heyelanın ortasında yakaladı. Yollar kapandığında ve ölüm nefesleri kadar yaklaştığında, kaçacakları tek yer birbirlerinin "düşman" bildiği o gözlerdi. Bu fiziksel yıkımın altından belki sağ çıkabilirlerdi ama kalplerindeki enkazdan kurtulabilecekler miydi? "Çünkü en ağır enkaz, toprak altında kalanlar değil, söylenmemiş sözlerdir."

''Ben Draco Malfoy ruhum ve kalbimle yemin ederim ki sen benim yaptığım en güzel tercihsin Hermione'' ************ Bir Dramione hikayesi Bilim kurgu içinde #87

Hermione Granger ve Draco Malfoy... Nefret, iki kişiyi birbirine ne denli yaklaştırabilirdi?

Draco Malfoy yaşayan en tanımlanamaz insandı ve Hermione'nin tanımlayamadığı şeylere alerjisi vardı. ♪the fray - never say never

"Ne kadar süreceği umrumda değil!"dedi Ron, "sadece seninle olmak istiyorum".

Malfoy onun bu halinden sadistçe bir zevk alıyor gibiydi. Sanki Hermione ne zaman tepki verse onun takıntısını besliyor gibi hissetmişti. Gümüş gözleri öyle bir parlıyordu ki insanın tüylerini diken diken ediyordu. "Öyleyse," dedi Malfoy bir adım atarak. Ama bunu yapmakla hiç iyi etmemişti çünkü zaten daracık bir alandalardı. Bir adım atması demek direkt olarak Hermione'nin dibine girmesi demekti. "bu akşam söylediğim hiçbir şeye inanmadın." Hermione onunla göz göze gelebilmek için başını yukarı kaldırdı ve kafasını onaylarcasına salladı. Geriye gitmek istiyordu ama çoktan sırtı duvarla buluşmuştu. "Evet." "Senden nefret etmediğimi söylediğim kısma bile?" Malfoy konuştuğunda nefesini hissedebiliyordu. Ona bu kadar yakın olmak çok garipti. Bedeninden çıkan sıcaklığı hissedebiliyordu. Oysa ki temas bile etmiyorlardı. "Özellikle o kısma." Hermione konuştuğunda Malfoy'un bakışlarının dudaklarına düştüğünü gördü ve resmen midesinde bir kıvranma hissetti. Bir anda kalp atışını duyabiliyor olmuştu. Kulaklarında güm güm atıyordu. Bütün bedeninde güm güm atıyordu. "Etmiyorum." "Kanıtla." Altıncı yıl için herkes tekrar Hogwarts'a dönüyor! Draco'nun Dolapları, Hermione ve Ron'un bitmek bilmeyen kavgası, Başkanlık Görevleri, Harry'nin Malfoy takıntısı ve Voldemort'un geri dönüşü. Melez Prens kitabından başlayarak İkinci Büyücülük (Hogwarts) Savaşına kadar ilerleyen bir Dramione hikayesi.