"eve dönüyorsan, eve dönüş yolunu unuttuysan, çıkmaz sokaktaysan veya çıkmaz sokaklardan kurtulduysan, her neredeysen ve her nereye gidiyorsan"

Çivi gibi sert ateş kadar yakıcıydı Luhan. Babasının intikamını almaya kararlıydı Luhan. Öyle ki asla yapmaması gereken bir şey yaptı. Önce saçlarını verdi Luhan, ardından bedenini ve adını. Ama hayatın ondan alacağı bir şey daha vardı. " Bana bak. Beni gör. Bu miğferin altında silah arkadaşın yok. Bu kalkanların ardında bir ölüm makinesi yok. Ben senin her gün yüzünü görüp yanından geçtiğin o adamlardan biri değilim. Bu zırhın altında bir kalp var ve o kalp sadece senin."

"Benim dünyama hoş geldin, Luhan."

Eşcinsel insanlara alerjisi (!) olanların defolması önerilir. Mutlu son demiştik öyle değil mi? Geri Sayım yeni başlıyor! Sayım sonunda gülen yüzleri saymak size kalmış! Bu hikaye ASOSYAL adlı hikayenin 2.sezonudur.

Bu hikayenin yazarı 'Elifeyza' olup hikaye ile ilgili olan tüm haklar kendisine aittir. İleride hikaye ile ilgili herhangi bir değişiklik olması durumunda da aynısının burada geçerli olacağını bildirelim.

Sehun, kağıt yığınlarının arasındaki kutuyu aldı ve üzerindeki tozları sildi. Üzerinde siyah mürekkeple yazılan yazıyı okumaya çalıştı. Silik olan harfleri zorlukla birleştirdi. Güzel bir yazıyla isim yazıyordu.... Xiao Luhan. Kutuyu açtı ve içinde bir sürü kağıt parçası ve kasetler vardı. Kasetlerin üzerinde tarihler vardı. En son atılan tarihin üzerinden bir yıl geçmişti. Laboratuvarda duran oynatıcıya ilk tarihi yerleştirdi ve oynattı. Gelip gidip ekranda bir yüz belirdi... Hayatında gördüğü en güzel yüz. Çocuk kameraya bakıp gülümsedi ve konuşmaya başladı. "Merhaba ben, Xiao Luhan... "

Birbirimizi sevmek için yanlış dönemdeydik.

Sharpknife: Bazen ölecekmiş gibi hissediyorum. Luhandeer: Pekâlâ... Kim olduğunu bilmiyorum ama öyle hissetmene üzüldüm. Sharpknife: Benimle tanışmak istemezsin. Ölecekmiş gibi hissettiğimde ne yapıyorum biliyor musun? Luhandeer: Ne yapıyorsun? Sharpknife: Tek bir şey yapıyorum... Birilerini öldürüyorum. Tüm hakları saklıdır | @hunhan1Dx @zentommo'ya ithafen.

Alışmalıydım... Benim kalbimden kış, gözlerimden sonbahar asla eksik olmayacaktı. Gözlerimde dolaşan bulutlar yağmur olacak, gözyaşlarım bereket değil çoraklık getirecekti yüreğime. Ruhum kalbimin tipisine kapılıp oradan orada savrulacaktı. Kış gibiydim; kimsenin sevmediği ve arkasını döndüğü mevsimdim. @hunhan1Dx |Tüm hakları saklıdır.

Bir kanal, 12 farklı insan, 6 farklı aşk.