Neden öyle sessiz duruyorsun öyle?
Şarkın mı tükendi dersin, biten günle,
Yoksa gün mü bitti şarkınla beraber?
Çığlıklar, içinde can verdiği bu an,
N'olur, gözlerine geceler dolmadan,
Bana altın gibi bakışlarını ver...
-Cahit Sıtkı Tarancı
"Bilir misin Jeon? Yazdığım bir kitap var. İnsanlar o kitabı çok gizli bir yere sakladılar. O kitapta bir cümle var. Bir emir."
Ayakkabımın ucuna değen ayakkabıyla birlikte yutkunmuş, bal rengi gözlerden gözlerimi ayırmamak için bütün çabamı sarfetmiştim. Titrediğime ve bedenimin bu titremeye bağışıklık kazandığına emindim. Karşımdaki adam bana daha da yaklaşıp, yüzünü kulağıma getirdiğinde, gözlerimi kapattım. Olacakları görmemek sanki daha iyiymiş gibi hissettirirken, fısıldamasıyla kapanmış olan gözlerim aralanmıştı.
"Zina yapın."
Psikolojik bir çöküşün öyküsü.
"O ev bir cennet, Taehyung, ben ise Adem'im." diyorum, gözlerim koyu irisleri arasında mekik dokuyor. "Bir kez tadıp pişman olmadığım yasak meyveyi benden koparıp alamazsınız."