Wade x Peter ~tüm hakları Peter'ın müzik listesinde saklıdır~ Çok küçük yaşlarımda yazmaya başladığım, yıllarca sonunu ertelediğim ilk watty kitabım. Son zamanlarda fandom kültürü biraz daha geri dönerken, ergenlik yıllarımdaki bazı hislere ve bu hikayeye başladığım zamaki mentalime buruk bir özlem hissederken aynı zamanda bu shipi ne kadar özlediğimi fark ettim. Yeni platforma taşıdığım bu kitabı yabancı birinin baştan sonra okuyacağına asla ihtimal veremiyorum. Yeni hikayelerime başlamadan önce, hayatımın bu yarım kalan bölümünün sonunu getirmem gerekiyordu; şu an gelen yeni bölümler ve final, aynı benim gibi bu kitaba nostaljik duygular besleyen, benimle büyüyen, yıllardır aynı ben gibi sonunu beklemiş birkaç okurum için. Onlara en erken olarak 20, 25inci bölümden başlamalarını öneririm, çünkü gerçekten çok acemice, çok kötü yazılmış bir hikaye bu. Bu yaşımda bu kitabın sonuna eklediğim bölümleri, şu anki aklımla ama küçüklük kalemimden çıkmamaya çalışarak yazmaktan zevk aldığım kadar, umarım bu okurlarım, eski arkadaşlarım da yazdıklarımı okumaktan zevk alırlar. 240 bin kadar okumanın ardından, şu anda sadece üç beş kişiyi burada görebiliyorum, ve emin olun, yıllar sonra bile bu kitaba aynı heyecanla hem watty hem AO3'de yorum atan, beni mutlulukla karşılayan kişilerin sayısı sadece 1 olsaydı bile, aynı mutluluğu ve heyecanı duyardım. Bu kitabın son bölümleri de size gelsin, size adansın. Seviliyorsunuz.

.

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın