"Oysa sesindi huzurun tanımı." Duyduğu söz derinden etkilemişti ırmağı. İlk karşılaştıkları an canlandı yeşilin en güzel tonuna sahip gözlerinde. Kaldığı yetiştirme yurdundan izin alarak ailesini ziyarete gelmişti yine.Mezarlığa... Anne ve babasına duasını okudu.Ardından siyah demir çıkış kapısının önünden dalgınca geçerken genç adama çarptı fark etmeden.Karşısında ki adam durmadan ,dinlemeden bağırıyordu.Konuşmasına fırsat dahi vermemişti. Adamın ellerine baktığında avuç iclerinde ki sıkı sıkıya tuttuğu toprakları fark etti.O da bir yakının acısını yaşıyor diye düşündü ve genç adama bakmadan ayrıldı mezarlıktan.Ailesini kaybetmenin acısını taşımakta zorlanıyordu rüzgarın çaresiz yüreği. "Önce çarp sonra özür bile dilemeden arkanı dönüp git.Yüzsüz." İlk karşılaşmalarında yüreklerine nefret kabuğunda aşk tohumu yerleşen iki yaralı kalp.Onların hikayesine hoşgeldiniz. #spiritüel 97~31.08.2017 #spiritüel 71~03.09.2017 #spiritüel 68~04.09.2017 #spiritüel 65~09.09.2017 #spiritüel 59~10.09.2017 #spiritüel 54~11.09.2017 #spiritüel 47~12.09.2017 #spiritüel 46~22.09.2017 #spiritüel 36~04.10.2017 #spiritüel 28~08.01.2018 Spritüel 1🌸 ~01.07.2019 Spritüel 1🌼 ~07.07.2019 Spitüel 1🌸 ~05.10.2021 Spritüel 2🌼~07.10.2021 #Tum hakları saklıdır.Kopyalanma ,çalınma durumlarinda anında hukuki yollara başvurulacaktır.

"Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta kemiren yaralar.."

"O seksi ellerindeki bagetleri davullara vururken benim kalbim ne kadar hızlı atıyor, biliyor musun?" Dünyaca ünlü bir müzik grubunun bateristi olan Alper, özel telefon numarasına gelen bu mesajı okuduğunda hayatının ne denli değişeceğinden habersizdir. *Kısa hikâyedir ve mesajlaşmalar içerir.

"Bir şey soracağım?" Durup hafif arkamı döndüm. "ALEDA... Ne demek?" " dedi. Güldüm. " Kanatlı demek. " dedim. Kahkaha attı. " Senin kanatların yok ama. " dedi. Gülen yüzüm soldu... Bir iki adım atıp tam dibinde durdum. Dudaklarımı hareket ettireceğim sırada bir kükreme sesi geldi. Karşımdakinin. Karşımdakilerin gülen suratları aniden soldu. Bu sefer gülme sırası bendeydi. Karşımdakinin kulaklarına yaklaşıp fısıldadım. "Benim kanatlarım o." 'Tüm telif hakkı saklıdır'

Ruhumuz bazen kendi bedenimize ait hissetirmez. Bunu farklı yollarla bize gösterir. Kafada duyulan sesler, görülen gölgeler ve daha fazlası. Ruhumuz özgürlüğüne kavuşmak için bir sürü doğaüstü yolu dener. "Her gece ruhumunun bedenimden ayrılmaya çalıştığını hissediyorum" dedim çaresizce. "Çünkü ruhun bu evrene ait değil" dedi gezgin. Arkedia'da her yüz yılda olabilecek felaketleri ön görüp, tanrı tarafından ateş mührü vurulan iki koruyucu vardır. Burada ruhlar tamamen ölmez ve sıradaki yaşamlarını bekler. İgnis'in ruhu ise büyüden uzak, farklı bir evrende, yeni bir bedende reekarne olmuştur. Bu gerçekliğe alışmak ve felaketi önlemek sanıldığı kadar kolay değildir. Bu gücü kontrol edebilmek, bu şansı yakalamak kadar zordur. Kimisi için şans, kimisi için de bir lanet. Yarı tanrının gücü, İgnis ve Mortem. 1.Kitap tamamlandı! (ATEŞ MÜHRÜ) 2.Kitap devam ediyor. (İGNİS YOLU)

Bilinmezlik hep korkutur. Tüm canlılar gibi, insan da çevresindekilere hâkim olma arzusunu bir meşale gibi taşır içinde. Bilinmezlikten korkup, kendini bilmeden yaşayan varlıklarla dolu evrende, birbirinden kaçışa ''yaşam'' derler. Belki de bu yüzdendir bazı canlılara her şeyi bilme kapasitesinin verilmemesi ve bazılarının diğerlerinden bihaber yaşatılması... Aynı gezegende çok ufak farklılıklarla yıkıcı güç unsurlarını ellerinde bulundurur bazı ırklar. Ortaya çıkmaz, rahatsızlık vermez ama güce boyun eğdirirler.

0522*******: SENİN ABİN YÜZÜNDEN ORUCUMU 5 DAKİKA GEÇ AÇTIM DÜN BEN 0522*******: Söyle alarm mı kuruyor ne yapıyorsa yapsın 0522*******: Ezanı vaktinde okusun kardeşim 0522*******: Zaten tüm gün açlıktan ölüyorum, bir de abin yüzünden geç açıyorum orucu 0522*******: Okuyacaksa vaktinde okusun müezzin efendi 0522*******: Yoksa başka müezzin buluruz 0522*******: Tabi sen bu kısımları atla nazikçe belirt aşaialalakjdlfjsjs sinirlendim 0522*******: Ay baksana kızım şuraya! (Görüldü.) 0522*******: Ecrin? MüezzininKardeşi: Ben Musab MüezzininKardeşi: Ecrin'in abisi (Görüldü.) Kitap tasarımı: @merdumgirizbri

Sarı saçları güneşten hediye, mavileri semanın varisi. O Ay'ın kızı. O Mehir Lena Valker. Çatlak mı? Çatlak. Dil desen...pabuç kadar. Akıl da maşAllah zehir gibi. O tatlı görünümünün altındaysa tam bir delifişek yatıyor. Yanında olduğunuz her an başınıza bir iş gelebilir. Ona ve o 'dahi' fikirlerine pek güvenmemenizi öneririm. Zira çözmek işin daldığı sorunun içinde boğulmadan rahat edemiyor da kendileri. Ne de olsa kanında var belaya bulaşmak. Bir de tüm bu curcunanın içinde hayata tutunmaya çalışan küçük bir aşk hikayesi var. Kolu kanadı kırılmış bu aşk tekrar yeşerecek mi yoksa mazinin sayfaları arasında kayıplara mı karışacak onu zaman gösterecek. Uzun lafın kısası bizim sarı kafa Mehir'i ve onun hayatını merak ederseniz içeri buyurun. Ha bu arada içeri girerken kask ve koruyucu yelek giymeyi unutmayın. Malum bizim kız biraz fazla hareketli de. Kitap kapağı @dmrgamz ❣

Her şey o gizemli kitabı bulmamla başladı... *********** Buradan çıkıp kaçmalıydım. Hem de hemen! Bu yüzden mağaranın çıkışına yöneldim. Fakat çıkışa yaklaştıkça sesler artmaya başladı. Kafamı yavaşça mağaradan çıkarırken gördüğüm şeyle gözlerim büyüdü. Birkaç adam, karşılarındaki kişiyi bildiğiniz dövüyordu. Dövdükleri çocuğa bir yumruk daha attıklarında yere düştü. Ardından gözleri mağaranın girişindeki beni buldu. Bu çocuk kimdi hiçbir fikrim yoktu ama çikolata kahvesi gözleri benim korkuyla parıldayan gözlerime çok tuhaf ve yoğun bir şekilde bakıyordu. Onu döven adamlardan biri çocuğun gözlerinin takılı kaldığı yere bakmak için sola döndü ve beni gördü. İşte şimdi başım çok büyük dertteydi. *********** Bu, iki arkadaş olarak 13 yaşında yazmaya başladığımız bir kitap. Umarız beğenirsiniz. 9 Temmuz 2018 - 9 Aralık 2020