Gri bulutlarla kaplı bir şehir. Zahren'in Güneşi bulutlara esirdi. Şehrin havasını göğsünde taşıyan bir kız. Ailesi arkadaşları olmuş bir kız. Hepsinin acısı olan arkadaş gurubu ancak birbirine tutunarak ayakta durabilirler. Aile olmak için kan bağı gerekmez. Can bağı gerekir. Bu hikâyede aşkı, acıyı ve en çok da birbirine destek olan arkadaşlık hikayesini okuyacaksınız. "Aşk aşamalıdır. Ve biz bu aşamaları tek tek geçip birbirimize kavuştuk. Peki biz seninle son aşamayı -ayrılık- atlasak olmaz mı? Sonsuza kadar kalplerimiz çarpsa birbirimiz için..." ----------- NOT: Bu hikayede geçen karakterleri kendi lise arkadaşlarımdan uyarladım. Bu hikaye bize birer anı olarak kalacak. Hepinizi çok seviyorum. ♡♡ Umarım siz de okurken bizim arkadaşlığımızı ve birbirimizi ne kadar sevdiğimizi hissedersiniz. :))

Her şeyin bir karşılığı var. İyi ya da kötü olsun hep bir bedel, hep bir karşılık ödediğimiz bu hayatta karşıma çıkan teklifi kabul etmeme gibi bir lüksüm olduğunu düşünmüyorum. Korkuyorum ama kabul ediyorum. Çünkü sunduğu teklif benim için çok değerli... Not: Kurguda +18 kısımlar vardır. Rahatsız olacaklar lütfen okumasın.

"Arzumu bir kez daha yinelemeyeceğim Selma. Şimdi dışarı çık ve görevinin başına dön." Buzdan katı soğuk sesi iliklerime kadar üşütürken iç çekip ayağa kalktım. Adımı genelde sabrının sınırına geldiğim vakitler zikrederdi. Onu kararından döndüremeyeceğimi zaten biliyordum o halde geriye tek bir çözüm kalıyordu. "O vakit izniniz olursa ben de size eşlik edeceğim." Masasının üzerinde ki tütün kutusuyla ilgilenirken içimi ürperten kaba bir kahkaha attı. "Tüfeğim hedef şaşar, av olarak yüreğini parçalarsa olacaklardan mesul değilim bilesin." Bilmiyordu ki yüreğimi daha ilk bakışında avlamıştı. 05.02.2019 TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

❝Çünkü beyefendi, siz, kelimelere sığmayan bir adamsınız.❞