Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...

mecburdum İki hecelik bir kelime, aşkı kül etmeye yeter miydi? Oysa ki bu kelime, Ateş'i derbeder etmeye yetiyordu. Sinirden, iki eliyle ardı ardına vurdu başına adam. Bir şarkının en güzel noktası diye adlandırdığı ses, şimdi ölüm fermanıydı. "Sus lan, sus!" Genç adamın yanan yüreğinin feryadıydı bu. Bir adım yaklaşmak istese de kadın, adam bir adım geriledi, usulca başını iki yana salladı, işaret parmağını kadına uyarır gibi sallayıp dedi ki: "Başkasının yüz tutmuş ellerinle sakın dokunma bana, seni buna pişman ederim." Sırat köprüsünden çoktan dönüşmüştü bu aşk; ölmüştü, ama toprağa hasretti...

+18 /çıplaklık/ cinsellik /argo kullanımı. "Parmaklarımı içine sokmamı istemiyor musun?" fısıltısı Bensu'nun bacaklarını biraz daha sıkmasına sebep olduğunda üzerindeki adam kıkırdadı. Dili dönmeyen o kızın utançtan kızarmış beyaz yüzüne ve yoğunlaşmış ela bakışlarına bakarak, tepkisini ölçmek isteyerek işaret parmağının ucunu kadınlığının içine soktuğunda Bensu'nun dudaklarından çıkan kısık inleme, ikisi arasında dağıldı. Ilgaz, hırsla eğildi ve o iniltinin fırladığı küçük, pembe dudaklara yaklaşıp ansızın çıkardığı diliyle ağır ve baskılı bir şekilde yaladı. Bensu, kalbinin durduğunu sanırken Ilgaz kendini aniden geri çekip bütün teması keserek doğruldu. Göz temasları kendini koruyorken Bensu'nun küçük deliğine soktuğu işaret parmağını dudaklarının arasına yerleştirdi ve gerçek bir balı yalıyormuş gibi hazla, gözlerindeki şehvetle ıslaklığı emdi. Yatakta tarumar olmuş, zihni bulanmış kıza yarım ağız bir gülüşle bakıp odanın çıkışına yöneldi. Kapının kilidini açtı, kulptan tutundu. Arkasını dönüp gitmeden önce son bir kez Bensu'ya baktı. "Korhan'dan uzak dur."

Güzelliğiyle mahallede nam salmış Feride ve abisinin yakın arkadaşı Alparslan Demir. Aşk her şeyi aşabilir mi? Okuyup beraber öğreneceğiz. *** "Peki Sergen?" Güldüm. Gerçekten Sergenden mi kıskanıyordu? "Arkadaşım." Hımlayıp sormaya devam etti. "Abin güvenilir dedi?" "Öyle çünkü." Bakışları kararırken çenemde ki eli sertleşti "Derken?" "Sergen beni kıskanacağın son insan falan." Ellerim boynunu sararken "hem boşver sen başkalarını. Bana odaklan." Mest olmuş gibi bakarken kıkırdayıp kucağındaki yerimi sabitledim. Hareket etmemle kasılırken boğuk bir sesle "Hareket etme." Dedi Masum bir bakış atıp "Niye ki?" Gülüp dilini dudağında gezdirdi. "Beni delirtmeye bayılıyorsun dimi?" Başımı sallayıp "Çokk." Dedim ve kendimi altımdaki sertliğe bastırdım. Parmak uçları boynuma batarken kafasını yana eğip üzerinde duran vücudumu süzdü. Kucağında oturmaktan kısalmış şortum ve askıları düşen üstümle karşısındaydım. Kendini bana iterken anlık gelen baskıyla inledim. "Ahh" Sesime dayanamıyormuş gibi dudaklarıma atıldı. Sert bir öpücük bırakıp geri çekildi. Beni kaldırıp kenara bıraktı daha sonra da ayağa kalktı. Bakışlarım alt tarafına düşerken gördüğüm kabarıkla dilimi dudaklarımda gezdirdim. Bakışlarımı fark edip "Merak ediyorsun değil mi?" Yüzüne bakıp geri orasına baktım. "Çok." Hırıltılı bir nefes verip, üzerime eğildi. "Korkma ama." Bi kaşım havaya kalktı. "O kadar diyorsun?" Cüretkar tavrımla bir an duraksadı. Sanırım böyle bir Feride beklemiyordu. Ne yalan söyleyeyim bende beklemiyordum. ***** Kitap editlerinini instagram sayfamda paylaşıyorum. Ordan da ulaşabilir ve destek olabilirsiniz. Ig: ravenqw0 Tt:ravenqw0_0

İçerik Uyarısı: Bu eser; kaçırılma, psikolojik ve fiziksel şiddet, açık cinsel içerik (+18), güç dinamikleri, manipülasyon ve intihar temaları içermektedir. Hassasiyeti olan okuyucular için tetikleyici olabilir. Lütfen bilinçli şekilde okuyunuz. !PSİKOLOJİ ESASLI BİR KİTAPTIR! 22 MART 2026 TARİHİNDE YAYINLANMAYA BAŞLANMIŞTIR.

"Beni kırdın, paramparça ettin. Ben o parçaları ellerim kanaya kanaya topladım, birleştir diye sana verdim ama sen onları da parçaladın, tekrar, tekrar. Benim artık gücüm kalmadı Turan." Ayakta durmaya bile dermanım yoktu. Neden beni bırakmamıştı, neden peşimden gelmişti? Umutlanacağımı bilmiyor muydu? Tekrardan kalbimin kırılacağını bilmiyor muydum? "Ben artık yapamıyorum." "Neyi yapamıyorsun Elif?" Gözlerim dolmuştu. Yüzü önümde bulanıklaşmıştı. Yine de bu güne kadar içimde biriktirdiklerimi söylemekten geri durmadım. "Kalbine giremiyorum." Dedim, gerçek canımı yaktığı kadar dile getirmek de yakmıştı. "Ne kadar denersem deneyim, olmuyor. Önüme hep aynı engel çıkıyor. Zeynep. Ona olan aşkını yenemiyorum." Sustu. Sessizliğinin beni kör kuyularda bırakacağını bile bile cellat oldu. Zeynep'e olan sevdasını inkar etmedi ve ben orada bir kez daha öldüm. "Sevdamdan vazgeçiyorum artık. Senden vazgeçiyorum. Asla bir ihtimal bile olmayan bizden vazgeçiyorum... Yarın avukata gideceğim. Bir an önce boşanalım." + 18 İçerik Mevcut! FZA'nın Farklı Bir Evreninden 28.08.25

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Zehra Koçak, KPSS'ye hazırlanan 26 yaşında genç bir kadındır. Hayatı kütüphane ile ev arasında depar atmakla geçerken bir gün aldığı haberle rutin hayatı bozulacak, eski defterler tekrar açılacaktır. "Bu ilişkiyi bitiren bendim. Şimdi geriye dönüp bakan da neden benim?"

Hazar'ın koyu gözlerinde tehlikeli bir parıltı belirdi. Dudakları hafifçe kıvrıldı ama bu bir tebessüm değil, celladın baltasını bileme sesi gibiydi. Güzel," dedi Hazar, sesi buz kesti. "Kendini feda edecek kadar cesursun demek. Ama unutma İclal... Benim konağıma adım attığın gün, o gururunu ayaklarımın altında ezeceğim. Bir hafta süreniz var. Haftaya bugün aşiret toplanacak, imam nikahı kıyılacak. O zamana kadar kaçan o iti bulamazsanız, bu kızı Şahsuvaroğlu konağına gelin alıyorum. Ama ona bir gelin gibi değil, abisinin günahının kölesi gibi davranacağım."

Akın, evine yürürken erik ağacına tünemiş bir karaltı fark etti. Karakteristik gür sesiyle, "Lan! S..." derken kollarına, hatta kucağına bir şey düştü. "Sen kimsin?" Bile diyemedi. Ellerine düşen meyve falan değildi. Bir kızdı! Polis Amiri Akın Avcı, gökten herkese üç elma düşecek olsa, kendi payına düşenin bir kız olacağını hiç tahmin etmezdi. Bu görsele şahit olan babaların ve mahalledeki dedikoducu kadınların tanık olduğu çok absürt, trajikomik bir andı. Annesi tarafından bir türlü sevilemeyen, babası ve abisi tarafından tam olarak korunamayan Feyza, Pamukkale Üniversitesi öğrencisidir. Abisinin en yakın arkadaşı aynı zamanda komşusu olan Akın'ın devreye girmesiyle ve aniden Feyza'nın sessiz hayatına dalmasıyla, değişim başlar. #(YAVAŞ İLERLEYEN YANİ SLOW BURN ÇOK UZUN BİR KURGUDUR)# Sabırsız biriyseniz okumaya hiç başlamayınız lütfen. :)