Fragment opowiadania: Jadwiga powoli spoczęła na krześle i dłonie złożyła na blacie stołu. Choć odziana tylko w nocną koszulę, nic nie straciła z dostojeństwa, które miała w każdym ruchu, każdym geście. Patrzył na to z zachwyceniem. Cała była jak księga dla niego. Najozdobniejsza, najstaranniejszym pismem wykonana, istne dzieło sztuki. Tylko dla niego była zupełnie nieczytelną i niezrozumiałą. Wielki Książę od kilku już miesięcy kazał swemu kanclerzowi obytemu z mową Lachów uczyć się tego języka. Przykładał się pilnie do tej nauki, by wiedzieć, co mówią szeptem za jego plecami i móc odróżnić przyjaciela od wroga w tym obcym mu królestwie. Ale polityczna mowa różniła się bardzo od tej, którą przemawiać należy do niewiasty. Przez chwilę jeszcze stał, górując nad nią i przyglądał jej się z uwagą, marszczył czoło, choć mowę polską znał już nieco, to znaleźć słowa w tak delikatnej materii było mu trudno. Onieśmielała go ta istota, rzekłby nieziemska. Mimo że sporo młodsza od niego, to majestatem swym i urokiem przyćmiewała wszystkie cuda tego świata, które dotychczas jego oczy oglądały...

~ Powiadają, że nadzieja umiera ostatnia, a ona prysła wraz z wyjściem króla z alkowy. Cierpliwość, wystawiana na próbę od wielu lat, uleciała, a w jej miejscu wykiełkowała nienawiść. Najniebezpieczniejsze uczucie, gotowe zniszczyć nawet najczystszą z dusz. Od tej pory nie była darem od losu, a ciężarem, którego należało się pozbyć. Początek XIV wieku. Koniec rządów dynastii Arpadów na tronie węgierskim i początek końca walki o Koronę Świętego Stefana. Dwóch pozostałych przy życiu pretendentów do jednego tronu i kobieta, która przechylić ma szalę zwycięstwa na korzyść jednego z nich. Fikcja historyczna

Czysto autorskie notki odnośnie bohaterów występujących w MKW, swego rodzaju shitpost. Pisane z mojego, jakże obiektywnego, punktu widzenia. Dodatki, ciekawostki, innymi słowy wszystko, co nie zmieści się w notkach odautorskich pod rozdziałami.

KRÓLOWIE Rok pański 1384 przynosi wiele zmian. Tron Piastów nie jest już pusty i od teraz zasiada na nim jego pełnoprawna dziedziczka, Jadwiga z Andegawenów, koronowana na króla po swoim ojcu, Ludwiku Węgierskim. Natomiast królewska władza jej siostry na Węgrzech, dotąd misternie utrzymywana w rękach regentki, powoli zaczyna się kruszyć. Jednak panowie polscy, mimo odmiennych poglądów, w jednym są zgodni - małoletnia królowa, choć podobnie jak siostra dobrze wykształcona, nie jest w stanie kierować tak wielkim terenem. Aby zapewnić swemu państwu dobrobyt, sławę, a nawet posłuch u samego papieża, postanawiają swą władczynię wydać za mąż za litewskiego księcia, gotowego za cenę polskiej korony ochrzcić siebie i całą Litwę. Jednak dekretów i woli samego króla Ludwika złamać ot tak nie wolno.

Dawniej one-shot "Jedyna". Pięć rozdziałów. Pięć etapów życia pierwszej żony Wacława IV. --- Opowieść jest wytworem wyobraźni - wszelkie podobieństwo do osób żywych lub zmarłych, a także wydarzeń i miejsc, jest całkowicie przypadkowe. ALL RIGHTS RESERVED - WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE. © -Pelargonijka, 2020

Dziś 1 czerwca. Rocznica śmierci króla Władysława II Jagiełły. Z tej okazji oraz za namową znajomego wstawiam tu opowiadanie, które jest znane wszystkim osobom znającym moje drugie konto na Wattpadzie, ale ci, którzy nie wiedzą, że piszę także pod innym nickiem, być może chcieliby przeczytać moje wyobrażenie śmierci króla. Nie jestem historykiem, dlatego pewnie roi się w tym fiku od błędów, ale to w końcu tylko fanfiction. Inspiracją na pewno jest serial produkcji TVP "Korona królów", zaczerpnęłam też kilka szczegółów z "Królewskich snów" Hena oraz przytoczyłam niemal w całości i niemal bez zmian słowa rzekomo wypowiedziane przez Jagiełłę na łożu śmierci, spisane przez Długosza. On był takim trochę średniowiecznym fikopisarzem, bo coraz częściej historycy dostrzegają w jego kronikach luki, niekonsekwencje historyczne, ubarwienia przesiane przez sito jego osobistych uprzedzeń więc nie ufałabym do końca temu zapisowi. Niemniej, ponieważ pasował mi do fabuły, z premedytacją go wykorzystałam.

Fragment: "Nie potrafił wypuścić jej z objęć. - Aš tavęs pasiilgsiu, mano karaliene... - I ja za Tobą tęsknić będę, mój królu... Władysław ucałował Jadwigę tak, że Śmichna z uśmiechem odwróciła wzrok. Po czym pomógł jej wsiąść do sań. Stał na dziedzińcu, póki bramy Wawelu nie zamknęły się za orszakiem, a potem nie bacząc na zdziwione miny straży i służbę, niczym młody źrebak wbiegł po schodach zamku na mury by wpatrywać się w podróżujących, zanim nie zniknęli za ośnieżonymi drzewami." Fanfiction. Inspirowane trochę serialem "Korona królów", trochę historią Jadwigi Andegaweńskiej i Władysława Jagiełły, trochę historią Sandomierza, trochę legendami o Królowej Jadwidze... Reszta to moja wyobraźnia.

Jest połowa roku 1393. Trwa wojna Korony z księciem Władysławem Opolczykiem. A na Wawelu także wojna między królami. Cały zamek huczy od plotek. Jagiełło planuje wyjazd na Ruś, by pośredniczyć w pojednaniu swojego brata Skirgiełło z kuzynem Witoldem. Czeka go jednak trudniejsza przeprawa z własną małżonką...

W mrokach średniowiecza ukrywają się historie, które pragną być odkopane. Gdy los wciąż kręci się kołem, Korona Świętego Stefana przechodzi z głowy na głowę, wraz z niesionym przez siebie ciężarem władzy... Król Węgier i Polski, Ludwik z rodu Andegawenów, ma problem - nie ma męskiego potomka. Jest ojcem trzech córek, z których tylko dwie dożyją dorosłości. Młodsza Jadwiga zostanie jedną z najbardziej znanych władczyń nad Wisłą, a lata później świętą. A co ze starszą, Marią? Po śmierci króla, nazwanego później Wielkim, zgodnie z przywilejami, jakie nadał za życia, władzę ma objąć jego córka. Możni wykorzystują rosnące wpływy i wywierają presję na wdowę, by to Maria została koronowana na Węgrzech, tym samym czyniąc ją pierwszą w Europie kobietą-królem tak dużego i znaczącego państwa. Szybka koronacja i objęcie regencji przez królową matkę jednak nabierają nie takich obrotów, jakich panie by sobie życzyły... Wojna domowa. Walka o koronę. Niestabilny tron. Uzurpatorzy. Zerwane śluby i odwieczne układy. Wszystko weryfikuje życie. Opowieść o kobiecie, której panowanie na zawsze zmieniło losy Węgier i krajów ościennych. Kobiecie, o której karty historii mówią pogardliwie lub wcale, nazywając ją "córką Ludwika", "siostrą Jadwigi" i "żoną Zygmunta". Tymczasem ona miała wiele do zaoferowania i żyła w czasach naznaczonych wojną i chaosem. Jej tron się chwiał. Utrzymała się. Ale za jaką cenę? ___ UWAGA: Książka NIE jest na bazie serialu "Korona królów" ani nie ma z nim nic wspólnego. Tutaj pokażę wam moją wizję tej interesującej postaci historycznej. Opowieść jest fikcją historyczną i zawiera wydarzenia i postacie wymyślone przez autorkę. Książka jest wytworem wyobraźni. Podobieństwo do osób żywych/zmarłych, jak i wydarzeń jest przypadkowe.

Urodzona w dynastii Piastów, poprzez małżeństwo należąca do rosnącej w siłę dynastii Andegawenów. Miała być jeno pięknym tłem, a została najbardziej wpływową i samodzielną królową swoich czasów. Kobietą sprawującą realną władzę podczas rządów ostatniego żyjącego potomka, Ludwika Wielkiego. Polska królewna, królowa Węgier, królowa matka, starsza królowa Węgier i regentka Polski z ramienia syna! Książka opowiadająca historię Elżbiety Łokietkówny - córki Władysława Łokietka i Jadwigi Kaliskiej, a zatem starszej siostry Kazimierza Wielkiego. Oparta na prawdziwych wydarzeniach. Fabuła tej powieści historycznej przedstawia nie tylko suche fakty i najważniejsza wydarzenia tego okresu, ale również rozterki młodej dziewczyny z wolna zmieniającej się w najsilniejszą królową Europy. Ma obnażyć realia polityki zdominowanej przez mężczyzn, którzy nie zwykli radzić się i wspierać na zdaniu kobiet. W końcu pokazać uzależnienie politycznych decyzji od uczuć, które miały na nie znaczący wpływ i zmiany, jakie zachodzą w świadomości zatwardziałych urzędników. | Królowa | to pierwsza część trylogii "Piastówny na węgierskim tronie" poświęconej panowaniu Elżbiety Łokietkówny przy boku męża. Dwadzieścia dwa lata pełne rodzinnych tragedii, politycznych przebłysków, dworskich intryg i zdrad. Lata, podczas których królewska małżonka dojrzewa do najważniejszej roli w życiu, powoli zyskując wpływ na sprawy państwa i zaufanie z początku zaborczego męża. Jest to moja wizja w żadnym wypadku nieopierająca się na Koronie Królów. [Tekst zajął 2 miejsce w konkursie prac historycznych "Archaiczna Klechda" organizowanym przez @Krolestwo_Wyobrazni #5 w historia - 23.11.2025 #11 w historyczne - 03.11.2025 #2 w królestwo - 22.11.2025 #4 w średniowiecze - 23.11.2025