"Zahter..." diye mırıldandı tüylerimi ürpertirken. "Zahter kokuyor saçların." Yutkundum ve çakır gözlerine bakmayı sürdürdüm derinliğinde boğulmamak için direnirken. Tek kelime dahi firar edemedi dudaklarımın arasından. Sadece gözlerine bakıyor ve beni, her seferinde nasıl darmadağın edebildiğini anlamaya çalışıyordum. Son kez yüzüme baktı ve helikoptere binerken hayatımda duyduğum en güzel vedayı işittim dudaklarının arasından: "Allah'a emanet ol, zahter kokulum." 🥀 Müge, yaşadığı talihsiz olaylardan sonra yeni bir başlangıç yapmaya karar verir ve edebiyat öğretmeni olarak Diyarbakır'a tayinini ister. Ancak onu orada bekleyen terör, acı verici olaylar, kayıplar ve bir de asker vardır. Nereden bilebilirdi ki o askere vurulacağını ve aşka bir kez daha inanabileceğini? Kapak Tasarımı: @daiasa

Biz Kürşad'a, Attila'ya, Fatih'e, Yavuz'a, Osman Bey'e, Mustafa Kemal'e ve Alparslan Türkeş'e söz verdik. Ülkü zincirinin son halkası olmamaya, bu parlak silsileyi söndürmemeye, ve alemlerin efendisine (sav)'e tabi olmaya, ümmeti Muhammed'e layık bir müslüman olmaya, Allah'ın bizi varettiği bu kana ihanet etmemeye söz verdik. Baş verdik ama baş eğmedik. Yürüdük yürüdük yürüdük. Korkmadık yılmadık yıkılmadık. Başbuğun açtığı bu kutlu yolda Muhsinler, Cengizler, Fıratlar gibi gözü kara tabiri yerindeyse Ülkücü olmayı kendimize bir vazife bildik. Bu kitabı, Son Ülkü Şehidi Fırat Yılmaz Çakıroğlu anısına yazdım. Benim tüm başarılarım, tüm şiirlerim, tüm kitaplarım, hatta tüm yıllarım davam içindir; Ruhi'den Fırat'a kadar tüm şehitler için, Ülkücü Hareket için, İslam için, Türklük için... Milliyetçilik ithal gebe kalmış ideolojilerin çoğunda antitezi savunulan bir kavram olsa da biz bunu bi kavram olmaktan ziyade dinimizin bütünüyle bizlere öğütlediği sevmek kavramının bir neticesi olarak görmekteyiz. Milletini, vatanını sevmeyen geleceğe dair emin adımlar atamaz. Ki ne kadar anlamak istemeseler de bizim vatandaşımızın bir saç teli ve bir avuç toprağımız için neler yapabileceğimiz tarih önünde gözler önüne serilmiştir. Ve takdir edersiniz ki sonunda bu millete karşı gelenler hüsrana uğrayan taraf olmaktan hiç bir zaman kurtulamamışlardır. Bu kitabı Bozkurtça Sevda'sı olan tüm gönüldaşlarımın okuyarak beğeneceğine can-ı gönülden inanıyorum...

-Wattys 2020 Romantizm Kazananı- Adamın üzerimdeki baskısıyla köşeye sıkışmıştım. Ona dokunup üzerimden atmak istiyordum ama bunu yapamıyordum. Sanki felç geçirmiş gibi kalakalmıştım. Ne konuşabiliyordum ne de hareket edebiliyordum. Fakat artık bundan oldukça rahatsızdım. Sağ elimi belli etmeden arkama atıp belimdeki silaha dokundum. Onun varlığı niyeyse bana güç veriyordu. Adam sağ elini başımın üzerinden arabaya koyduğunda kaçabilecekmişim gibi geriye gittim. Daha fazla gidemiyordum. Yok olmuyordu. Böyle devam edemezdim. ''Size hiçbir şey vermek zorunda değilim!'' Adamın göğsüne ellerimi koyup tüm gücümle ittirdim. Yaptığıma direnmedi birkaç adım geriledi. Bana alan açılınca duruşumu dikleştirip ben de birkaç adım öne doğru attım. Bu sefer gerileme sırası ondaydı. ''Hem siz kim oluyorsunuz? Bana bu şekilde davranamazsınız!'' Sesim haddinden fazla çıkmıştı. Karşımdaki adamın şaşırdığını görebiliyordum. Benden bu denli bir çıkış beklemediği açıktı. Adamın sinirle kasılan yüz kaslarını gördüm bu sefer. Yine bir sinir dalgası benliğini ele geçirmişti. Ben de bundan nasibimi almıştım. Kollarıma yapışan mengene gibi eller öyle sert tutuyordu ki canım yanıyordu. Parmakları kollarımı morartırcasına sıkıyordu. Yüzü yüzüme yaklaşmış gözlerinden çıkan öfke ateşleri yüzümü yakıyordu. ''Kimliğini çıkaracaksın ve arabada ne var ne yok hepsini göstereceksin!'' Bu bendeki bardağı taşıran son damla olmuştu. Kimse bana emredemezdi. Hiç kimse! Kollarımı gevşettiği tutuşundan faydalanıp yarım adım geriye çıktım. Canım ya da bir başka şey şu an umurumda değildi. Belimdeki silahı çekip kalbine dayamamla onun da eş zamanlı aynı şeyi yapması bir olmuştu. Şimdi ikimizin silahı da birbirimizin kalbi üzerinde meydan okuyordu. Ya iki silah da patlayacaktı ya da birimizin öfkesi ateş olup yakıp yıkacaktı.

Zeynep : Hiç düşünmemişti atandığı şehire giderken yolculukta kaderini göreceğini rüyasında gördüğü adamın kimliğini sorması ile hayatının değişeceğini hiç düşünmemişti öküz dediği adama canını ortaya tek başına çıktığı bu yolda kocaman bir aile olacağını sevdiği adam için canını ortaya koyacağını bu kadar seviceğini Egemen: Tek sevdası vatan olan adamın tayinini çıkmasını beklerken çıktığı görevde bir cadı ile karşılaşacağını bu yaşına kadar bir kadının gözüme bakmamış iken bir yeşil gözün meftunu olacağını tayini çıkmasın diye dua edeceği aklından geçmezdi adamın onu tatlı cadı sayesinde kalbi yumuşayacağını bilmiyordu Egemen şehitlik için atan kalbinin Zeynep için attığını Egemen gönüllü askeri okulda ders öğretmeni yeni tazecik bir öğretmen bir askeri lisede helal daire içinde yaşanan sevdalar iyi okumalar eğer okursanız tek amacım yüzünüze tebessüm olmaktır kitabıma desteğinizi beklerim iyi okumalar... Çiftlerimiz Egemen❣️ Zeynep Kerem❣️ Hafsa Kerim❣️ Esra Ömer ❣️Asya Selim❣️ Sümeyye

Çiçek yerine silah tutan, parfüm yerine barut kokanların hikayesi bu. Aşkın değil bir savaşın başlangıcına hazır mısın? && "Adının anlamını biliyor musun Nalan?" güldüm. "Annem ileri görüşlü bir kadınmış." "Sen feryat edensin, senin sesin ancak sen susarsan kesilir." duvara tutunarak kalktığımda tek bir cümlem vardı dilimde. "Beni ben bile susturamam." UYARI; Gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur. Hayal ürünüdür. 01.01.2021 #1 Aksiyon ### +18

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

*Yetişkin içerik!* "Tarih.." Hırıltı nefesini dışarıya doğru üflemişti. Parmakları sıkıca sardığında telsizi, gözleri koyulaşmıştı. "Nasıl yazılır biliyor musun?" Göğsü büyük bir gururla kabardı. "Bir hilal uğruna toprağa düşen canlara iyi bak! Dağlarda size kök söktüren, ana kuzularına." Boğazında ki damar şişmiş üzerindeki tene baskı uyguluyordu. "Konu vatan olduğunda yardan, anadan babadan geçen askerlere bak." Boğuk sesi oldukça toktu. "Tarih nasıl yazılır görürsün!" Ayaklarının dibindeki bez parçasına iğrenerek baktı. "Astığınız bez parçası postallarımın altında it! Daha bayrağını koruyamayan devlet mi kuracak." Alayla güldü. "Gönder lan adamlarını. Yirmi, otuz, kırk! Sonuç her zaman bu olacak." Sesi öfkeyle yükseldiğinde, Şivan elini saçlarına doğru götürerek çekiştirdi. Büyük patron mühimmatın alındığını duyduğunda hiç hoşnut olmayacaktı. "İte kopuğa verecek vatan toprağı yok bizde!" Beybolat telsizi kapattı. Kitap kapağı için kirikcicekpapatya teşekkürler.💙🙏 |08.02.2021|

Yıllarca aynı mahallede büyümüş birbirini hiç düşünmemis iki kalp... ❣️❣️❣️❣️ 'Şimdi sen diyorsun ki bütün hayallerini unut bana kapıl bu kadar kolaymı ' ' ben sana kapılali çok oldu Azra şimdi sıra sende ' ❣️❣️❣️❣️ ' asker beklemek zordur Öğretmenler hanım iyi düşün ' Sinan ile Azra ❣️

Bu hikaye hayal ürünüdür! Gerçekle bağdaştırılmaz... Lütfen bunu dikkate alarak okuyun! "Ben bu hisleri daha önce hiç yaşamadım Nefes. Ben bu hislere yabancıyım. Ben aşka yabancıyım. Ama seninle öğrenmeye başladım. Eğer bu hisler aşksa güzelim, ben sana aşık olmuşum bilmeden." şaşkınlıkla derin bir nefes alırken ayağa kalktı. Yüzündeki o samimi gülümseme bana bunun bir rüya olup olmadığını düşündürüyordu. Yoksa uyanamamış mıydım da ölüm döşeğinde miydim? Aşık olduğum komutan bana aşkını ilan ediyor olamazdı ben kesin hastalıktan ölüyor olmalıydım. "Kısacası..." gözlerim gözlerinde kalırken elleri belimi sardı. "Aşığım sana kadın." nefesimi tuttuğumu fark ettiğimde dudaklarıma öpücük kondurdu. "Nefesim olur musun? Benim Nefesim olur musun güzelim?" cidden bunu yaşıyordum değil mi? Rüya değildi? Ölmemiştim? Şok olmuştum resmen. "Ben ben..." yüzünde sempatik bir gülüş belirmişti. "Söyle güzelim." "Bende yani bende sana aşığım." Alnıma bir öpücük kondurdu. Dudakları dudaklarımla aynı hizayı bulduğunda yutkundum. "Ben senin olmaya hazırım..." dudaklarımdan çıkan sözcüklere ben bile şaşırırken Sancak ise dudaklarıma ulaşmadan öylece kalmıştı...