Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

HADİ BUGÜN KENDİNE BİR İYİLİK YAP VE BİR KİTAP OKUMAYA BAŞLA. AMA SIRADAN BİR KİTAP OLMASIN OKUDUĞUN KİTAP. NASIL YANİ DEDİĞİNİ DUYAR GİBİYİM. OKUDUĞUN KİTAP BİR TÖRE KİTABI OLSUN. LAKİN BU KİTAPTA KUMA BERDEL KAN DAVASI OLMASIN. BU KİTAPTA AŞK KISKANÇLIK ENTRİKA HIRS VE DAHA NİCE DUYGU OLSUN. HİKAYEDEKİ AŞİRET İSİMLERİ TAMAMEN KURGUDUR GERÇEK AŞİRETLERLE BENZERLİK GÖSTEREBİLİR... KAPAK TASARIMI @SEVGİSİZCE SEVDİ 02.04 2020 MUTLU.1 16.07 2020 ELTİ.1 23.07.2020 EZO.1 01.12.2020 HELİN. 1 11.02.2021 ŞÜKÜR. 1 28.02.2021 BERFE. 1 26.08.2022 REKABET. 1 04.11.2022 İYİLİK. 1

2069. Burada kuralları devlet koyar. Devlet yıkar, devlet bozar. Devlet doğar, devlet yaşar. Hatırla, tüm bunlar kumpas; küçük kafalarımızı köleleştirilmek için kurulmuş bir kumpas. Devlet parçalar, devlet birleştirir. Ve en çok da, öldürür. 2069. Bir deney böyle bir dünyada neyi değiştirebilir ki? xxx İthaf: Distopik kafamdan çıkan tüm karakterlere ve gelecekteki kendime. xxx WattpadSciFiTR Kıyamet ve Distopya Senaryoları Listesi'nde! ✅ xxx 300819 - 050620

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.