nisa501
- Reads 2,117
- Votes 379
- Parts 20
Yavaş yavaş tükeniyorum.
Kirpiklerinin tanesine kadar ezbere bildiğim adam ellerimden kayıp gitti. Ruhum sancıyor, kalbim onun avuçları arasında paramparça oluyor. Yüzünün en ufak ayrıntısına bile şiirler yazdığım adam beni bırakıyor. Nefes alamıyorum o yokken benim var olmama gerek var mıydı sahi? Hayat ile ölüm arasında küçücük bir adım vardı artık benim için. Bir adım kalmıştı özgürlüğüme kavuşmak için,ruhumun serbest kalması için son bir adım.
Susarsın, çünkü aşk artık dilinin ucundaki bir kelime değil, uçurumun kıyısındaki son adım olmuştur...