Hikayenin ilk cümlesi, ilk kalp atışı, havayı ciğerlerine ilk dolduruşu, bana göre ise bitişi. Ne zaman başlasam sonu düşünmeden duramıyorum. Belki karamsarlık, belki de yüzüme gerçekleri acımasızca vurmaya alışmışım sadece. Onun gidişinden sadece bir ay sonra ve ben çok üşüyorum. Ay, ışığını yaşadığım şehirden sakınacak kadar cimri ve ben artık ışık için elimi uzatamayacak kadar halsiz hissediyorum. Beni duyuyor musundur? Ya da belki izliyorsundur oradan. Özür dilerim. Senin duygularını hiç fark edememişim. Ne kadar mutsuz olduğunu... Ama ben hep aynı ben değil miydim zaten. Aynı bencillik, aynı umursamazlık... Ben, beni bıraktığın binanın en üst katındayım ve aramızda bir adım mesafe var. Bu yüzden mi çok üşüyorum? nightsmelodyy | 2020

Ben Ashley Wisdom. Ölümeme 5 dakika kala size bunu yazıyorum. Hayatımı şu zamana kadar normal geçirirken ölümümle birlikte oluşacak yeni benle sizi karşılamak isterim. Bu benliğimi kazanana kadar ödediğimi bedellere sahitlik edin. Yeniden doğuşumla beni tebrik edin. Ve tabi ikinci kere ölüşümede ağıtlar yakın. Benimle birlikte ölün ve dirilin.

tamamlandı ✔️ *ama neden sen ölümden daha güzelmişsin gibi hissediyorum? 23118

''Şimdi sen seç Güneş'' Babama boş gözlerle baktım. ''Neyi baba?'' ''Hayatımızın her yerinde olan bir şey seç istiyorum'' Aklıma tek bir şey geliyordu. ''Kamera, buldum baba kamera istiyorum''