'Ağlamak' kulağa nasıl geliyor? Zayıflık, acizlik, bir adım daha atsan içinde kalanların yerlere tane tane dökülmesi ya da acının somut yansıması.. Bence hiçbiri değil. Zümrüdüanka misali yandıktan sonra yeniden küllerinden doğmaktır ağlamak. Her ne olursa olursun, karşıma ne çıkarsa çıksın 'Ben buradayım ve yıkılmak için henüz erken' demenin küçük ama bir o kadar da kuvvetli bir yolu. Bana göre ağlamak; Umuda sıkıca sarılmak için tutunduğum dal, ayağa kalkabilmek adına destek aldığım iri gövdeli bir ağaç.. Kapak: @Wbrunette

Açık pencereden hafif esen yelle birlikte boya kokuları burnumu doldurmuş ve yanağımı okşamıştı . Boya kokusunu parfümüm olarak kullanacak kadar bağlıydım . Yine resim yapıyordum ; ruhuma , bedenime iyi geliyordu , rahatlıyordum . Resim yapmak benim için sadece bir hobiden ibaret değildi . Hayatımı resimle yaşıyordum , canım sıkkın olduğunda resimle gideriyordum . Duygularımı tek tek fırça darbeleriyle beraber tuvallere aktarıyordum . Resim adeta bir terapiydi benim için . Şövaleler , tuvaller , türlü türlü fırçalar , acı boya kokuları , boyaları inceltmek için kullandığım yağlar , ellerime küçük kesikler bırakan spatulalar benim elim ayağım olmuştu . Her yerde zaman , mekan farketmeksizin ayrılamıyordum resim tutkumdan ...