Ayşeker, küçük mahallesindeki ev yemekleri lokantasında çalışırken hemen karşısındaki sahafa çırak olarak giren Mahir ile hayatının tüm dengesi sarsılır. Yumuşacık bir sevda kalplerini kuşatmışken beklenmedik ayrılıklar ikisini de farklı yerlere sürükler. Yıllar sonraki karşılaşmaları ise o kadar da beklenmedik değildir. En azından Mahir, bu sefer kolay pes etmeyecektir. Bir savcı olarak Ayşeker'in çalıştığı restoranı "bastığında" hikâyeleri kaldığı yerden devam edecektir. 🌙 Sıcacık, yumuşacık, bıcır bıcır, çerezlik bir yaz kurgusudur efendim. 🍬

Evet buradaki baş kahramanımız ne bir ceo ne de bir veliaht... Ne şımarık bir öğrenci, ne de çapkın bir playboy... Annesinin kuzusu, ablasının conconu, mahallenin delikanlısı ve mahalledeki kızların çekirdek çitlerken ki sohbet konusu... BULUT ERDEMLİ Kızımıza gelirsek... Evin çiçeği, babasının neşesi, annesinin evde kalacak kız kurusu adayı, kız kardeşinin zıt kutbu, mahallenin yeni elemanı, ev kızımız... ELA IRMAK VE NEŞELİ Mİ NEŞELİ... EĞLENCELİ Mİ EĞLENCELİ SICACIK BİR MAHALLE HİKAYESİ SİZLERLE... SOKAK ARASI YAŞANIRMIŞ EN GÜZEL SEVDALAR, SOKAK DUVARLARINA YAZILIRDI ESKİDEN İLİŞKİLİ DURUMLAR... BEN SENİ YÜREĞİMİN SOKAĞINDAKİ TÜM DUVARLARA YAZDIM, ADIN SEVDA... SOYADIN BEN... "Sana soyadımı verdim yeni eleman, daha neyimi istersin? Biz delikanlı adamız, bizi bozar çiçekli böcekli sevdalar, biz pamuk gibi sarar, adam gibi severiz..." Not: Bu isimle yazılan ilk hikayedir. Kapak Tasarım: @SeNur70

Bir mahalle düşünün öyle bir mahalle ki o eski sıcacık mahalleler gibi. aile sıcaklığını bırakmamış mahalle. Dedii koducu teyzeler, oğluna ve kızına kısmet arıyan teyzeler, çapkın erkekler, deli kanlı adamlar, küçük çocuklar, neşeli ev hanımları, mahallenin güzel kızları, yardım sever koca yürekli bir mahalle düşünün. Vaveyla mahallesi. Bu mahalle öyle bir mahalle ki acısıyla, tatlısıyla, kavgasıyla, gürültüsüyle her koşulda bir arada olan bir mahalle Vaveyla mahallesi.

Abisinin arkadaşına yaptığı sosyal medya akımından sonra hayatı değişeceğini kim bile bilirdi ki? ○●□■ Siz : Seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim... Yusuf abi: Hayırdır Nazlı, ne diyorsun? Siz: Sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun... "Bir şey mi duydu acaba ? Gerçi duyması imkansız kimse bilmiyor ki. Belli de etmiyorum aslında " Diye düşünüp telaşlandı Yusuf. Yusuf abi: Ne dem vurması. Tövbe tövbe... Siz: Sende sevdiğim çok şey var adı aşk değil... "Bende sevdiği çok şey olmasına mı sevinelim, yoksa aşk olmamasına mi üzülelim anasını satayım" diye homurdandı Yusuf...

Geceyle gölge karıştı birbirine, aşk aralarından sessizce geçti. Ne adı kondu, ne de tamamen unutuldu. Leyla kalbini susturmayı öğrendi, Asil ise geçmişin yankısından kaçamadı. Bir dönüş, bir bakış, bir sessizlik... Ve bazı aşklar gölgesini hep yanında taşır.

•Kesit• "Şimdi sıra sende." Dedi. "Ne?" "Öpme sırası diyorum, sende. Aklını bu kadar çabuk başından alacağımı bilmezdim." Dedi gülerek. "Öpmek sırayla mı oluyormuş, hayatımda ilk defa duyuyorum." Dedim. "Sıra yoksa o zaman izninle, ben bir kere daha öpeyim." Diyerek bir şey dememe fırsaf vermeden dudaklarıma nazikçe bir öpücük bırakıp geri çekildi. ••• "Bera, beni yanına getirtme abicim. Bak sakin sakin oturuyoruz şurada değil mi? Hiç gerek yok aksiyona." Dedi Ömer. "Tabi abicim, ne gerek var aksiyona. Ben sadece yengemi övmek istemiştim. Ne güzel yaratmış mevlam. Şu kaşa göze kurban. Senin aşık olmana şaşmamalı." Dedi teyzeler gibi bana tüküre tüküre maşallah çekerken. "Ne tükürüyorsun sevgilimin üzerine, git virüslerini başkalarına bulaştır Arizona kertenkelesi." "Aşk olsun abi, ben de seni ince ruhlu bir delikanlı sanardım. Hiç sana yakışıyor mu bu sözler, gör bak yengecim, bana bunları diyen sana neler demez, yol yakınken vazgeç. Ya da vazgeçme yengecim ben vazgeçtim, al bunu kurtar bizi." "Manavdaki mandalina mıyım lan ben?" Dedi Ömer sinirle. ••• Kesişim adlı kitabımın devamıdır. Bağımsız okunabilir. Kırınım; ışık, ses ve radyoaktif dalgaların karşılaştığı bazı engelleri dolanarak geçmesi olayı, difraksiyon. .

Alparslan & Dilara ^ " Rahat dur, " deyip yanıma yaklaştı. Gözlerimi kapayıp karnımdaki acının geçmesini beklerken dudaklarımın üzerinde hafif bir baskı hissettim. Gözlerim aralandığında Alparslan konuşmuştu. " Dayanamadım. " " Gitme, " dedim. Söylediğine aldırmadan. Başını iki yana salladı. O kadar yakınımdaydı ki... Kokusu ciğerlerime bayramı yaşatırken her iki gözüne de hızlı hızlı bakıyordum. " Gideceğim, " dedi dudaklarıma doğru. " Hayır, " dememle benden uzaklaşıp kapıya doğru adımladı. " Katil olursan seni asla affetmem. Duydun mu Alparslan? Bir daha sana asla yüzümü göstermem. " ^ " Esas karakter kitaba 20. Bölüm de dahil oluyor. " Küfür içerir. KİTABIMDA REKLAM İSTEMİYORUM. YAPILAN REKLAMLAR DA SİLİNECEKTİR. ÇALINMA GİBİ BENZERİ DURUMLARDA HUKUKİ İŞLEMLERE BAŞVURULACAKTIR

Eskiden yaptığın bir hata hayatını nasıl değiştirir? Gülce, arkdaşlarının gazına gelip onunla ilgilenen bir çocukla sevgili olmuştu. Herşeyin normal olduğunu sanırken, yavaş yavaş o kişinin gerçek yüzünü görmeye başladı. Ve onu asıl tanımaya başladığında çoktan pişman olmuştu. O takıntılı bir manyaktı onu nereye gitse takip ediyor, tehditler edip, taciz ediyordu. Gülce artık buna dayanamayıp arkaşının evine gider ve herşeyi ona anlatır. Ancak kapıda onları dinleyen ve onu korumak isteyen, arkadaşının abisini hesaba katmayı unutmuştu. 🥀 Sözlerinden dolayı kafamı farkında olmadan kaldırdım ve ona baktım. O'da benim gibi elindeki çay bardağına bakıyordu bunu fark etmemle kafamda Neva'nın sözleri dolaştı. Kafasını kaldırıp sana bile bakmaz. Bu öylesine söylenmiş bir söz değildi. Bunu şimdi daha iyi görebiliyordum.

Pınar mahallesi, iki katlı rengârenk evlerin olduğu, komşuluğun ölmediği bir mahalleydi. Bakkal İsmail amca çocuklara bedavadan çikolata verirdi. Kadınlar altın günü yapar, dedikodu peşinde koşardı. Mahalle parkında ki büyük çınar ağacı birçok aşığa gölge olmuş, onları dinlemişti. Pınar mahallesi her türlü mükemmel ilişkilerin olduğu bir mahalleydi. Bu mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulabilirsiniz. (Bu kitap eski mahalle ilişkilerine, ve geçip giden çocukluğumuza ithaf edilmiştir.) #Mizah 1 numara!

Telefonumu çantama koyup kalkacağım sırada omuzuma bir el dokundu. Omuzuma dokunan kişinin kim olduğuna bakmak için temkinli bir şekilde arkamı döndüm. Hiç konuşmama fırsat vermeden büyük bir risk alıyor gibi gözlerini yumarak derin bir nefes aldı ve direkt söze girdi. "Evlen benimle." Aldığı nefesini verdi fakat farkında değildi bu aldığı son nefesiydi. Kim bu adam ya? Bana evlenme teklifi etme cesaretini nereden bulabilir? Tabiki de çok beklemeden sert bir tokadı yüzüne yapıştırdım. "Ne diyorsun sen be? Terbiyesiz. Gerçi siz bütün erkekler hepiniz aynısınız. Düşüncesiz, pislik, iğrenç varlıklarsınız." Tokat attığım yanağını bir süre tutup çenesini oynatarak bana döndü. Sanırım gerçekten sert bir tokat atmıştım ama haketmişti. "Öncelikle seni aldatan kişinin acısını benden çıkartmaya çalışma." Parmaklarını yukarı gelecek şekilde birleştirdi. "Beni bir dinle, kendimi ifade etmeme izin ver." Kucağımda duran çantamı omuzuma takıp ayağa kalktım ve ona doğru işaret parmağımı salladım. "Ben artık hiçbir erkeği dinlemek istemiyorum, bundan sonra erkek sinek bile benim düşmanımdır." Arkamı dönüp gideceğim sırada kolumdan tutarak beni durdurdu. Kolumu silkeleyip ondan kurtardım. "Ne istiyorsun sen ya? Psikopat mısın nesin?"