Layla had gezworen nooit meer terug te keren. Niet naar de mensen die ooit haar familie waren. En vooral niet naar Adam Di Valdieri - de jongen van wie ze geloofde dat hij haar had weggejaagd. Maar wanneer Selma verdwijnt, breekt Layla haar belofte. Onder een andere naam keert ze terug, vastbesloten antwoorden te vinden zonder dat iemand ontdekt wie ze werkelijk is. Vooral Adam niet. Dat zou gemakkelijk moeten zijn. Want voor Adam stierf Layla jaren geleden. Toch is er iets aan Mia dat hij niet kan loslaten. Haar groene ogen. Haar stem. Het vreemde gevoel dat hij haar al zijn hele leven kent. Zij probeert hem te haten. Hij probeert te begrijpen waarom hij haar niet uit zijn hoofd krijgt. En geen van beiden beseft hoe dicht ze bij een waarheid komen die alles kan veranderen. Want wat als je hart iemand herkent die volgens jou al jaren dood is?