"İçimdeki sessizliğin ancak bir nedeni vardı "Sen".Susuyordum, ağlıyordum ve hep hayatımda seninle karşılaşıyordum. Amaçsızca seni kurtardım, elimi uzattım bir sen tut diye ,nefesimi verdim belki benden daha iyi alıp verirsin diye, evimi ailemi verdim seni mutlu görmek güzeldi, hayatımı ve canımı verdim çünkü sen benden daha iyi yaşıyorsun. Ama artık sana verdiklerimi geri almamın vakti geldi. Susuyorum, susuyorum çünkü sen benim bu hayattaki sessizliğimsin." Bir yazgının ezgisidir. Kayıp, yarım kalmış insanların hikayesidir.