Alparslan Karacan, medyaya yansıttığı İş insanı imajının arka tarafında yeraltına hükmeden, tek sözüyle düzeni bozabilecek bir mafyadır. Gelmiş geçmiş tüm mafya babalarına diz çöktürmüş bu tehlikeli adam hakkında bir gün Türkiye'nin en büyük günlük gazetesinde bir haber yayınlanır. Haberde Alparslan'ın 'mafya' kimliği kanıtlarıyla beraber yayınlanırken tüm ülke, basın ve medya şok içerisindedir. Yıllardır iş alanındaki zaferleriyle anılan adamın aslında mafya babası oluşu büyük bir sorun iken, bir diğer büyük sorun haberin gizemli bir gazeteci tarafından yazılmış olmasıdır. Alparslan da kendisi hakkında bu haberi yapan kişiyi köşe bucak aramaktayken basın ve sosyal medya kullanıcıları bu haberi yayınlayanın bir 'erkek' gazeteci olduğuna emindir. Haberi yayınlarken cinsiyetini hiçbir zaman engel görmeyen gizemli gazetecimiz Belinay Tomris Aldinç ise, kimliğini açıklamasıyla ülke gündemine bomba gibi düşmesi bir olur. Ortaya çıkardığı mafya babaları sadece Alparslan ile sınırlı kalmaz. Yeraltındaki tüm mafya babalarını tek tek ifşalarken düşman kazanması da kaçınılmazdır. --- Yayınlanan haber, beraberinde getirdiği felaketler zinciri, ve ne olursa olsun kimseye boyun eğmeyen bir gazeteci. --- 27.02.22

Yaşadığı travmalar yüzünden ailesi tarafından şımartılarak büyütülen Ahsen'in, yolu diktatör bir yüzbaşı ile kesişir. (Hikayede adı geçen bütün kişiler, kurumlar ve olaylar hayalimin ürünüdür. Gerçeklikle bir alakası yoktur.) 18.03.2023 #GençKurgu 1.

Dudakları dudaklarıma değdiğinde İblisin içimize attığı tohumlar filizlendi. Bir, iki ve üç. Nefes al, ver. Ve nefesini tut. Sonsuza dek.. Mavi gözlerini gözlerime dikti ve dudaklarını araladı. Adem elmasının oynamasından yutkunduğu aşikârdı. "Sana iki borcum var Hare Marasliyan; biri can, diğeri kan." Konu: Yıllar önce annesinin çalıştığı pavyona daha genç bir kızken elindeki her şeyi kaybetmesiyle giren Hare Marasliyan'ın yolu gençliğindeki hırçınlığının ve cesaretinin küllerinin tekrar harlanmasına sebep olan Hazar Çelebi ile kesişir. Bakışlarıyla dahi çoğu şeyi israr eden bu adamın Hare Marasliyan ile beraber açığa çıkarmak istediği gerçekler vardır. "Gergin bir ipin iki ucunu tutuyoruz Hare. O ipi aynı anda bırakırsak cambazlar da yerle bir olacak." İleri bölümlerde yetişkin içerikli sahneler vardır. Tüm hakları saklıdır ©

(+18 İçerik,yaş farkı vb.unsurlar bulunmaktadır) Artık biliyordum bana yaklaştığını kokusu bile hissediyordum . İri çok iri elleri belimi sardı kafasını yine saçlarıma gömdü,yine yaptığım işi unuttum sahi ben ne yapıyorum şu an ...Elleri yavaş ve usta hareketlerle karnıma doğru gelirken benden çok ama çok uzun boyundan dolayı eğmek zorunda olduğu kafası da saçlarımı köşeye verdi ve bu sefer boynumu koklamaya başladı .Dur demem gerekirdi ama ben diyemiyordum yanlıştı çok yanlıştı... Uyuşmuş gibi hissediyordum sanki ayak parmağından saçlarımın her bir teline kadar vücudum karıncalanıyordu tam ağzımı açmışken sert sesiyle benden önce davrandı " Yalvarıyorum kaçma artık benden dokunmama izin ver" sesi acılı ve inler gibi çıkmıştı elleri yavaşça pantolonumun üstüne bıraktığım tişörtten kadınlığıma doğru çok yavaş bir şekilde ilerliyordu dur diyemiyordum yanlıştı ama lanet olsunki istiyordum kendimden iğreniyordum ama karşıda koyamıyordum gücüm çekilmişti eli hafifçe baskı yapınca nefesimi tuttum "Asaf abi" devamını getiremedim "şşştt küçüğüm abi yok abi yok" dedi "ama ..." demeden kadınlığıma iri eliyle öyle baskı yaptiki gözlerim yandı dilini hafifçe kulağıma değdirdi ve beni yakan o soruyu sordu "minik tüylerini alıyor musun Küçüğüm?" lal oldum buna nasıl cevap verilirdi ama eli rahat durmuyordu bilerek yapıyordu beni köşeye sıkıştırmak için başarıyorduda elleri çok ustaydı kaç saniye veya dakika geçti bilmiyorum tekrardan sert sesi kulağıma geldi "Hmm ?" dedi sadece birden ağzımdan "evet yani" diye bir cevap çıktı o an eli yine baskı yaptı tekrar nefesimi tuttum ve son darbesini vurdu "Alma Küçüğüm o tüyleri hissetmek istiyorum tatmak istiyorum ve sana Yemin olsun ki yapıcam o gün ikimizden geriye hiç bişey kalmayacak " birden sertliğini sert bir şekilde küçük kalçalarıma vurdu

Yavuz abi, topuzumdan firar eden saçımı okşayarak kulağımın arkasına ittirdi. Ilk defa bu kadar yakındık ve ilk defa saçlarıma dokunmuştu. Bu hareketi yutkunmamı sağladığında merhem sürmeyi bitirdiğim elini bırakıp kullandığımız eşyaları tekrar kutuya koymaya başladım. "Sinan'ı gerçekten seviyor musun?" Yavuz abinin sorduğu sorudan sonra hareketlerim dondu. Afalladım. Aptalın tekiydim! Hani ben bu adama yaklaşmayacaktım. Anlamıştı işte! Ne diyecektim şimdi ben? "Yavuz abi-" "Merak etme kimseye söylemem!" Dediğinde sesi o kadar sinirli çıkmıştı ki bir anlık gafletle yüzüne bakmıştım. Aramızdaki yakınlık beni daha çok germeye başladı, bakışlarındaki donukluk üşümem için yeterliydi. Siyah sakallarının altındaki çenesi daha çok gerilmeye başladığında ela gözlerini gözlerimden çekti.

"O Don Ritchie işte. Kendini onun yerine koyuyor. Odasındaki daktilo takımıyla, kağıtları görmüşsündür. Her avının hikayesini kendi kaleme alıyor. Ne olacağını hep önceden sezip yazıyor." Her söylediği yeni şeyle şok oluyordum. "Sen tüm bunları nereden biliyorsun?" Sigarasını dumanı yüzüme vururken masanın üstünden bir dal da ben aldım. Ne çabuk kabullenmiştim bir bebeğimin olmadığını. "O seni izlerken bende onu izledim, uzun bir süre. İlk başta hep takip ediyor, sadece gözlemliyor. Sonra kurguya döküp yazıyor. Daha sonra da kurgularında verdiği hayatların kalemini kırıyor." Sigaramın dumanı beni tüketti. "Nasıl peki, nasıl hala yakalanamadı?" Bu sefer nefesini sinirle verdiğini hissettim. "İntihar etmek isteyen insanları bu yüzden seçiyor. Bir yerlerde ölü bulunan bedenler ve ölmek istediğini söylediğine tanık olan birkaç tanık. Sonra dosya kapanıyor." Histerik bir kahkaha attığında ona doğru döndüm. Pusat ağlıyordu. Onun gözbebeklerine çaresizlik bulaşmıştı. "Güya adalet var, sikerim adaletini. Adalet hiç bir zaman olmadı. Dosyalar hep kapandı. Gerçekler hiçbir zaman gün yüzüne çıkmadı. Gözyaşları dinmeyen bu bedenler varolduğu sürece adaletin varlığı baki kalacak." Tekrar güldü. Bu sefer acıyla. "En kötüsü de ne biliyor musun? Üzerime binbir hevesle geçirdiğim bu meslekten utanıyorum artık." Biz özgürlük adı altında ayaklanan bedenlerin tutsaklıklarından ibaret bir toplumduk. not|kurgumda yetişkin içerikler mevcuttur.

Soğuk ellerini cayır cayır yanan tenime değdirdi. Dudaklarımdan çıkan kısık sesli bir küfür ise ahenkle süzülerek havaya karıştı. "Siktir!" dedim ve karnımı içe doğru büktüm. Hayır, hayır! Tenimin verdiği tepkileri kontrol etmeliydim. Ben kontrolü sağlayabilen bir kızdım. Kaybettiğim kontrolü tekrar elime almalı, bir daha kaçırmamak üzere sımsıkı avuçlarımda tutmalıydım. "Çek ellerini oradan!" deyip elimle iteklemeye çalıştım ellerini. Fiziksel olarak benden daha güçlüydü. Bunu es geçemezdim. Sağ eliyle iki elimin bileğinden tutup başımın üstünden yatağa bastırdı. Sol eliyle ise karnımdan yukarıya doğru çıkmaya başladı. Bu işin sonu çok kötü yerlere gidiyordu. En kötüsü ise içimde bir yerlerde ileriye gitmesini isteyen bir şeytan vardı. Korktuğum şey de buydu. Kendimi savunmasız hissedebilecek ve her an onun ellerine bırakabilecek teslimiyette olmamdı. "Elini sakın daha yukarı çıkarma Ayberk, sakın!" dememle dudaklarına şeytani bir gülüş yerleştirdi ve elini daha yukarı çıkardı. Başparmağının sütyenimin üzerinden göğsüme değmesiyle dudağımı kanatırcasına dişledim. Çok fena bir çocuktu. Beni parçalamak, mahvetmek, en önemlisi arzudan delirtmek istiyordu. Ve sanırım bunu başarıyordu... ~ |Not: 6. Bölümden kısaltılmış bir kesittir! | °°° Kartları kader karıştırdı. Biz sadece oynadık... ~ | Akşın Günay & Ayberk Soykar | ~ ❤️#AkAy#🖤

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

Wattys 2023 Kazananı - En iyi Karakterler Ödülü İşaret parmaklarımız havaya kalktığında birbirimizi işaret ettik. "Sen!" dedik aynı anda. "Sen menžel'sin!" Odanın içinde bir perdenin açılma sesi duyuldu. Bu, yeni başlayan oyunumuzun ilk perdesinin sesiydi. Senaryolar yazıldı, oyuncular seçildi, ruhlar beden bulmak için şekil değiştirdi. İşte şimdi başlıyordu. Perde kapandığında gerçek yüzünü göster bana, Ya da oyna bir daha. Maskeler gerçeği yeniden saklandığında, İnan, hazırım bir daha kanmaya. "Hayat bir oyun. Bir planın yoksa onun parçası olursun." Sevgili seyirciler, oyunun başlamasına dakikalar yok. Uzun bir zamandır oyunun içindesiniz. ❝İyi seyirler!❞

#Fantastik kurgu ~Enç'in küçük Güzin' i, Eylül.~ "İçindeki kucağıma gelip beni sakinleştirme isteğin çok normal. Çünkü şu an buna ihtiyacım var. Aramızdaki bağ güçlü olsa ve bu bağı kabul etsen bunu sorgulamaz, yapardın." Yan çifter barındırıyor :* 02.19