Kimi zaman en güvendiklerimiz sırtımıza bir hançer saplar. Geçmişte oluşan küçücük bir kıvılcım gittikçe büyüyen şiddetli bir aleve dönüşebilir. Hayatınız kararır, belki bir hayatınız bile yoktur? Düşünsenize, her şeyi gerçek zannediyorsunuz fakat sizin bir ruhunuz bile yok. "Gerçekten yaşadım," dediğiniz şeylerin tamamı hayal ürününden ibaret. Duru o gece farkında bile olmadan hayatını değiştirecek bir olaya tanık oldu. Kurtuluşu olmayan bir kıza yardım etmeye çalıştı; fakat sonradan kendisini de çıkmaz yolda buldu. Üstelik ona yardım edecek kimse yoktu. Acımasız katille sonu olmayan bir anlaşmaya girdi. Peki ya o anlaşma neydi?

6 Yıl önce çocukluğunu, mutluluğunu, huzurunu, kahkahalarını, sevincini, hayat olan bütün hayallerini... En önemlisi ablasını kaybeden yaralı genç bir kız.. Alya! 6 Yıl sonra onu hayata bağlayan kardeşleri oldu. Sadece kendi acı yaşadığını ve karanlıklar içerisinde olduğunu sandı. Ama daha çok acı çeken, arkadaş dediği kardeşleri oldu. Kısacası hayattan kopuk ama tekrar hayatta bağlanmak isteyenlerin hikayesi bu... 🌟🌟Her acıya rağmen birbirini korumak nedir bilir misiniz? 🌟Kitapta yer alan karakterler hepsi gerçektir. Resimler onlara ait değildir 🌟Gerçek bir hayat hikayemizdir.

Hayat dediğimiz şey hep bir şeylere olmaz diyerek ya da şüpheyle yaklaşarak geçirdiğimiz bir döngü değil miydi zaten? Acılar yaşadığımız, ihanetlere uğradığımız bir daha yapmam desem de yine aynı şeyleri yaptığımız bir kısır döngü değil mi? Her şeyin gün gelip tepetaklak olduğu anlar yaşadığımız bir istasyon değil miydi gerçekten? Dost bildiklerimiz düşman, düşman bildiklerimiz dost olurdu bazen. Prensiplerimiz çerçevesinde ordan oraya savrulur duvarlarımızı yıkmasına da izin vermeyiz kimsenin. Fakat gün gelir en güvendiğiniz kardeşiniz, kankanız artık başka bir adama dönüşür. Kankanız size aşık olamaz mı? Olabilir ama ya gerçekten olmamalıysa... Hayatta olmaması gereken şeyler ortaya çıkar kimi zaman ve bunu değiştirebilmekse yalnız bizim elimizdedir. "Ben ne kadar atmaya çalışsam da içimden o kadar sen vurdun yüzüme.Ama bu sefer izin vermiycem tarihin tekerrür etmesine ve sana bu sefer olmaz diycem. -Sezen " Hadi gelin beraber bu sefer olmaz diyelim ya da bir şeylerin akışını değiştirelim.Okuduğunuz için pişman olmayacağınız bir hikayeye şans vermeye ne dersiniz? Kitabın ismi ve içeriği bana ait olup telif haklarına sahibim. İsmini veya içeriğini kullanan kişi hakkında yasal işlem başlatılacak bilginize

"Wattys 2022 Yarı Final Kazananı" "Wattys 2021 Yarı Final Kazananı" Herkes adımı yansıttığımı söyler. Cennet çiçeği. Çocukken adım gibi bir yerde yaşayacağımı zannetmiştim fakat benim çocukluk zamanlarımın çoğu o karanlık ve soğuk odada geçmişti. Kahramanım sandığım adamın beni kurtarmasını istemiştim ta içimden ama o bunu yapmak yerine kaçmayı seçmişti. Şimdi, bütün çabam, o karanlıkta kalan çocukluğum içindi.

'Köşedeki sokak lambasının titrek ışığı altında.... Sırtımı yokluğuna dayamış, seni düşlüyorum. Önümde karanfil kokan sokaklar... Garip bakışlara aldırmadan seni bekliyorum.' Karanlık bir kız... Büyük korkuları ve boğucu düşünceleri... Sevgisiyle karanlığı aydınlığa kavuşturacak bir adam...

'Ağlamak' kulağa nasıl geliyor? Zayıflık, acizlik, bir adım daha atsan içinde kalanların yerlere tane tane dökülmesi ya da acının somut yansıması.. Bence hiçbiri değil. Zümrüdüanka misali yandıktan sonra yeniden küllerinden doğmaktır ağlamak. Her ne olursa olursun, karşıma ne çıkarsa çıksın 'Ben buradayım ve yıkılmak için henüz erken' demenin küçük ama bir o kadar da kuvvetli bir yolu. Bana göre ağlamak; Umuda sıkıca sarılmak için tutunduğum dal, ayağa kalkabilmek adına destek aldığım iri gövdeli bir ağaç.. Kapak: @Wbrunette

*Yetişkin İçerik* +18 Kara kuyuydu orası içinde olmadığımız halde en dipteymiş gibi boğuyordu bizi. Kurtuluş yok gibiydi. Belki de yoktu. Kimselerimizi alıp bizi kimsesiz bırakmıştı. Biz kimsesizler birbirimizin kimsesi olmuştuk.

Yetimhanede başlayıp, soluk soluğa geçecek bir hayat hikayesi onun ki.. Ardında kimsesiz, yalnız başına bırakılıp geçirdiği yıllar en büyük öğretmeni, dert, keder, acı ve en önemlisi sıcak bir aileye duyduğu özlem ve hasret onu en çok seven yol arkadaşları olacaktı.. En çetin sınavlardan geçecek ve yine en sevdiği kader ortaklarıyla sınanacak, zor geçecek yılların ardından tam da bitti dediği yerde hayata yeniden başlayacaktı Ali Asaf..

Ki kalbin kemiği yoktur ama onu da kıran var...🥀🥀

Kızıl Çağ yeniden yaşanıyordu. İki taraf birbiriyle ölümüne dövüşürken, tek ortada kalan bendim. Hangi tarafı seçeceğim ya da hangi taraf beni kabul edecek bilmeksizin buradaydım. Ben ne insan öldürebilirdim ne de vampirlere katılabilirdim. Bi katliamın ortasında, savaşmak istemeyen tek kişi bendim. N'olacağını bilmeksizin, savaşı durdurmam gerekiyordu. Başarabilir miyim? Tek bir kişi savaşı durdurabilir mi? Cover By: @mihgraphic