Desis Adası'na küçük bir tatil seyahati. En fazla ne olabilir ki? Bindikleri geminin bir anda alabora olması genç çifti beklenmedik bir şekilde şaşırtmıştı. Kendilerini Desis Adası'na taşıyan dalgalara binlerce kez dua etseler de bu dua ettikleri son iyi niyetli dua olacaktı. "Çalıların arasında duran siyah bir panter beni izliyordu. Gözleri gecenin karanlığında parlayan iki Ruby taşıydı. Kan kırmızısı elmaslar bana buradan kaçmam gerektiğini söylüyordu. Kaçamıyordum. Çünkü panterin gözlerinde sanki bir insan vardı ve o da beni izliyordu. Kaçamıyordum çünkü gecenin siyahına bürünmüş panter bana doğru yaklaşıyordu."

Rostov şehrinde fırtına dinmek bilmezdi. Kapıldığın an çıkış yoktu, tüm yollar çıkmazdı. Hayat sana kaç şans verirdi ve geçmişini kaç kez yaşayabilirdin? Rostov'un fırtınası seni tek bir yere götürürdü. Belokonov'a. O'na. "Burada Tanrının işi olmaz." Ve cümle şöyle devam ederdi: "Çünkü Belokonov'lar burada."

Seneler önce terk edilmenin onda bıraktığı nefret duygusu ile büyüyen bir kadın. Yaptığı her bir hatayı telafi etmek için yeniden kadının karşısına çıkan bir adam. Nefret ve Aşk İki Güçlü duygudan hangisi onlar için galip gelecekti? "İnsanlar bazen kördür. Hayata, duygulara, aşka kördür... Ama en çok da insan kalbini bağladığına karşı körkütüktür."