Kırık Kafesler Evreni #1 •••••••••••••••••••••••••••••••• Kübra Karan. "Gelini öpebilirsiniz." Nikah memurunun cümlesiyle irkildim. Nikah cüzdanını uzattığında alamadan ayaklandık. Bakışlarım Hakan'a döndüğünde kaşları çatılmıştı yine. Cidden çatık kaşlarıyla para kazanıyor olabilir miydi? Bana eğildiğinde gözlerimi sıkıca kapattım ve nefesimi tuttum. Dudakları alnıma değdi, tuttuğum nefesim ciğerlerimden süzülürken dengemi sağlamak için Hakan'ın ceketini sıkıca tuttum. "Bu evlilik esaretin değil Karım. Özgürlüğün. İstemediğin bir şey asla yaşanmayacak." Gözlerimi araladığımda güven verici gri hareleriyle kesişti gözlerim. Burada tutsak olmadığımın altını çizmesi bile benim için o kadar kıymetliydi ki ona inanmaktan başka yolum yoktu. "Özgürlüğüm." dedim heyecanla. Gözlerini kapatıp açtığında onayladığını anladım. "Senin özgürlüğün bizim ortaklığımız. Senin gözlerin ve kulaklarınla benim gücüm...Bu dünyanın en mükemmel anlaşması ve evliliği olacak." •••••••••••••••••••••••••••••••• Başlangıç Tarihi : 01.12.2023 Bitiş Tarihi : 19.09.2025

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Okumak için dedesini karşısına alan Rojdan, dört yıl sonra Mardin'e döndüğünde dengeler değişir; kendini bir anda kuzenin kaçırdığı kızın abisiyle berdel yoluyla anlaşmalı evlilik yaparken bulur. -ˋˏ ༻❁༺ ˎˊ- Yetişkin içerik mevcuttur. Kitap bittiğinde düzenlenecektir, yazarın ilk kitabı olduğu için yazım hatalarından ötürü düzenleyecektir.

O, abimin en yakın arkadaşı ve arkadaşımın abisiydi. Ne kadar doğruydu ona karşı bir şeyler hissetmem? Ne kadar doğruydu onu baştan çıkarıp bir anlaşma sunmam? * @mellifluoes| 2022

"Eteğini çıkar" katı ve hissiz sesini duyduğumda ellerim titremeye başladı. Gözyaşlarım sessiz sessiz yanaklarımdan süzüldüler. Titreyen elimi eteğimin fermuarını getirip açtım. Eteğim yavaşça yere düşerken benim gözlerim hala onun buz mavisi gözlerindeydi. Karşısında yarı çıplak kaldığımda yerdeki eteğimde olan gözleri gözlerime değdi. Gözleriyle iç çamaşırımı işaret ettiğinde İlk defa sessiz akmadı gözyaşlarım... Ve ben orda onun gözlerinin önünde hıçkıra hıçkıra ağladım. "onuda çıkar" sesini duysamda kafamı kaldırmadım. Onuda zorla üstümden çıkarttıracağını biliyordum ama yapmak istemiyordum. "kes zırlamayıda çıkar şunu" ağlamalarım hiçbir işe yaramadı ve ben orda o gün yıllardır kimseye boyun eğmeyen ben ona boyun eğdim. En az 10 vote gelmeden bölümler gelmeyecektir...