Desperacja potrafi stać się potęgą istoty ludzkiej, jednakże z zaślepionej duszy uczyni niewolnika. Dlatego zrzucenie brzemienia przeszłości jest nie lada wyzwaniem, wręcz sztuką. Tylko prawdziwy artysta jest w stanie osiągnąć samospełnienie. Za taką artystkę uważała się Bunko Tsushima, która dwa lata temu stawiła czoło własnemu Dajmonionowi. Wraz z ujrzeniem oblicza biologicznego brata, zrzuciła niewidzialny balast ciążący od niepamiętnych czasów. Cała w skowronkach wróciła do rodzinnego miasta z przekonaniem, iż udało jej się zapełnić enigmatyczną pustkę. Rozczarowanie Bunko sięgnęło zenitu, gdy po niedługim czasie uczucie tłumionej rozpaczy wróciło. Tsushima po raz drugi odwiedza Jokohamę, jednakże nie odnajduje swojego celu podróży. Postanawia poprosić o pomoc osobliwego kapelusznika, którego poznała w zabawnych okolicznościach dokładnie dwa lata temu... °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Książka jest kontynuacją shota pt. "Komedia w czasach Ery Czerni" mojego autorstwa. Zachęcam do przeczytania treści owego prequelu. Okładkę wykonała cudowna @VaniyDese. Zarówno jej, jak i @Sleepy_Nanako dedykuję całą książkę.

Pustka w szpitalnym pokoju, jak i w sercu, była dla niego codziennością. Dopóki nie pojawił się on. ➝ soukoku ✦ double black ✦ dazai osamu × chuuya nakahara ✦ top!dazai × bottom!chuuya ✦ asylum au ✦ hospital au ✦ domestic abuse ✦ angst ✦ smut ✦ a little bit of fluff maybe

"Jedna noc - jedno zadanie wiele tygodni pracy - jeden plan spontan? pewnie, o ile to Ty jesteś ze mną" ~ Dazai Osamu. ________ głównie soukoku i shinsoukoku

"Każdego ranka i nocy siadam przy oknie z pożółką kartką i piszę o dniach minionych zagłębionych w cieniu lasu zagubionych jak ja" ~ Dazai Osamu ______ uwaga! wiersze te są podpisywane jako należące do dazaia lub chuuyi, jednakże ich autorem jestem ja, dlatego jeśli ktoś pragnie użyć fragmentu czy całości, proszę o informację, inaczej będzie to zwyczajny plagiat

Gdzie Chuuya i Dazai spotykają się w sekrecie przed innymi, Atsushi nie jest w stanie pozbyć się rumieńców, a Akutagawa w sumie nie bardzo jest zainteresowany swoim otoczeniem.