evaggelia_i
-"Εχω φτάσει 20 χρόνων και δεν έχω βγει ούτε ένα ραντεβού!"
λέω στην μητέρα μου αγανακτησμενη από αυτήν την κατάρα.
-" Ποιος θα ήθελε να βγει μαζί σου έτσι όπως εισαι Αβη!"
Αυτά τα λόγια της με χτύπησαν χειρότερα από πέτρα στο κεφαλι.
-" Αα ναι!! Όταν θα βρω κάποιον που θα αντέξει τον τρόπο που είμαι μην έρθεις να τον γνωρίσεις!"
Γέλασε.
Γέλασε πνιχτα.
-" Αμα ζω μέχρι τοτε και δεν γεράσω"
ειπε ήρεμα και εβαλε το στομιο από το φλιτζάνι του καφέ στο στόμα της.
-" Αυτό θα το δούμε"
Και τότε έφυγα από την κουζίνα και πήγα στο δωματιο μου.
- κεφ7