"Neden yapıyorsun bunu?" Titreyen ellerimi, derin kuyulara hapsetmek istedim o an. Karanlığın çaresizliğine hapsedip savaşın acımasızlığını yüklenmek istedim. "Cevapları olmayan sorular sormak sadece ahmakların işidir." Dudaklarına kadar titriyor, gözlerini saniyede bir kırpıyordu. Benden ölesiye korkuyor fakat bunu belli etmemek için kendini kasıyordu. Bakışlarını gözlerime mıhlamış üzerimde üstünlük kurmaya çalışıyordu. Bunu yapamayacağını hala anlamamış olması ise oldukça ironikti. "O halde ahmağın tekisin!" Gülümsedim. Baş kaldırı en sevdiğimdi. Tek adımla dibinde bittim, ellerini ellerimle kenetleyip dizlerini kıstırdım. Bakışları gözlerimi teğet geçip sokağı inceliyordu. Kulağına eğildim. Boynuna doğru nefesimi üflerken soluklarının arttığını fark ettim. Ve tek cümle kurdum, karşımda acizce kıvranan bu ahmağa. "O halde başlıyoruz."

Benim gökyüzüm onun cennetine kadar uzanmıyordu.

Deniz çok hırçındı, kız çok yorgundu sonra bir liman buldu orası ona ev oldu, yuva oldu.beraber savaşmaya başladılar bu sefer dalgalarla ama kızın haberi yoktu onun yuvası onun sonu olacak idi...

"Kırmızı palton hâlâ parlıyor, yıldız gibisin. Şu aptal sokak lambasının cızırtısı bizim melodilerimizi bastıramaz." "Bastıramaz değil mi Bahar?" dedi Aysar masumiyetle, inanmak ister gibi. Bahar, gülümsedi tekrar. Kollarını açtı ve Aysar'ın boynuna dolayarak avuç içleriyle sırtını sıvazladı. İçindeki solmaya yüz tutmuş mavi çiçekler, bir başkası için nefes aldıklarının bilinciyle yüzlerini ışığı solmuş aya çevirdiler ve rüzgârın onlara dağıttığı azmin sıcaklığını hissettiler. "Bastıramaz kırmızı paltolu kız, bastıramaz. Bizim şarkımızı kimse bastıramaz, ışığımızı kimse söndüremez. Bu bir sone," dedi mırıldanarak. "Bir kış gecesi sonesi." Tıpkı yaşarken ölmenin gerektiği bir hayatın, fırtınalı bir gecenin koynunda insanlığa hüzün yağmuru senfonisinin bulandığı bir kan ağıtı sunması gibi. ☣ ekim 2020 | karadutveatlantis

Wattpad Romance TR okuma listesinde. •kısa hikâye | tamamlandı. 17.17. Burası onun evi. Burası gece saçlı bir kadının, kıyamet ortasında uyuyakaldığı ağaç gövdesi. Ve burası... onun ruhundaki kemik heybesi, en gizli mabedi. Kefensizler Mahzeni. Onu uyandırmayın. Hayır. Onu uyandırın. O uyuyakalmadı. Uyuyan Güzel, iğneyi parmağına kendi isteğiyle batırdı. "Aynalar bayım, aynalar..." diye konuştu tınısına nahiflik mimlenmiş sesiyle. "Ölümü yansımalarımıza giydirip boğazımıza doladılar." • aralık 2020 | madamyazar •kapak | elysainfields•