Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Gözlerimi sımsıkı kapatarak derin bir nefes aldım. Yapmak üzere olduğum şey benim için bile deliceydi. Sadece birkaç dakika sonra yüzyıllar öncesine gidebilecektim. Ve bu çok tehlikeliydi. Ama buna mecburdum. Başarmam gereken bir görevim vardı. Yanımdaki adam son kontrollerini yaparken aklımdan geçenleri okumuş gibi, "Buna mecbur değilsin." dedi. Gözlerimi açtım ama tamamen ileriye sabitlenmişti bakışlarım. Hayatımı değiştirecek olan yere... Cevap vermedim. "Neler olacağını bilmiyoruz." diye devam etti. "Hafızan tamamen silinebilir." Kararlı olduğumdan emin olmak için bildiğim şeyleri son kez hatırlatıyordu bana. "Bu durumda uyandığında tamamen farklı biri bile olabilirsin." "Bir daha hiç geri dönemeyebilirsin." Bu son sözüyle çözülmüş gibi bakışlarımı ona çevirdim. Ama bu da bilmediğim bir şey değildi. Gümüş desenli siyah sırt çantamı omzuma asarken dudağımın bir kenarı yukarı kıvrıldı. "Bir suikastçi öleceğini bilse bile görevinden vazgeçmez." dedim kararlılıkla.

(2020 Wattys TR Tarih Kategorisi Kazananı...) Gök Sultan ile Tuğrabozan'ın arasındaki sevgi kıvılcımı mutlu sonla mı bitecek? Peki ya İrice? Ak örgüyü senelerce ak tutmayı başarabilip de kavuşabilecek mi sevdiceğiyle? Ya çok sevip utancından içine içine atanlara ne demeli? Peki ya hiç sevmem diye söyleyip aşka düşenler. Ne olacak halleri? - Gönül oku nedir bilir misin Tulpar? Onunla yaralanmak tehlikelidir derler, dikkatli olmakta fayda var. Lâkin ya ok, çoktan saplanmışsa yüreğime. Ya zehirse ve çoktan yayılmışsa zihnime. Dışı ab-ı hayat görünen o gök gözler, zehir midir dersin? Söyle ey Bilge Tulpar, ilhamlara sebepsin... ... "...Zulmün ırkı, dini, mezhebi, meşrebi, soyu ve dahi sopu yoktur. Zulüm zulümdür ve bunu yapan kardeşin dahi olsa cezası haktır. Sen de iyi bilirsin ki bizler düşmanı nerede görürsek görelim onunla savaştığımız için 'Çepni.' olarak anıldık. Bu nedenle hak olmayan ister kandaşımız olsun ister dindaşımız. İster şahımız olsun, ister şeyhimiz. İsterse de içten içe bize hakmış edası veren, kurnaz hamleleri ile sevimli görünen daimî düşmanımız olan nefsimiz. Bizler her birimiz Tuğrabozan'ız oğul. Hak olmayan padişahın tuğrası bile olsa bozarız. " - Kurguya göre Fatih Sultan Mehmet Han, Trabzon'u fethettiğinde halkına 'Şanlı, şerefli.' anlamına gelen 'Ula' lâkabını takmıştır. Peki burada yaşayan ve aynı hedefte birleşen halk 'Ula' lâkabını hak edecek ne yapmış olabilir? Hadisçi, Hau ve Tuğrabozan bu lâkapları hak edecek neler yapmış olabilir? - Bu çalışma 1453 ile 1461 yılları arasında Trabzon'da geçen olaylar göz önünde bulundurulmaya çalışılarak bir avuç ÇEPNİ Türk'ünün Trabzon Rum Devleti'ni fethe hazırlamak için yaptıkları mücadeleleri anlatan ve tamamen kurgudan oluşan bir çalışmadır. - Kapak, Trabzon kalesine dair en eski çizimden referans alınarak @mesart trfndan çzlmştr.

Aldığı kölelerle bir gece geçirip saraydan gönderen acımasız bir Şehzade... Ve Yıllardır eziyet çeken bahtsız bir köle.. Yolları bir gün kesişirse ne olur dersiniz?

İskoçya'da umduğundan fazlasını buldu. Ece Alp, tarihin ve gizemin içinde yaşayan genç bir kızdır. Bu tutkusu onu İskoçya'ya kadar götürür ve aile yadigarı gizemli kolyesi sayesine atalarının izini sürer. Bundan sonraki yaşadıkları ise onu çıkmaza götürecek, sonunu kestiremediği bir ilişkinin içine sokacaktır. Ece, mantığının sesini dinleyip kaçacak mıdır yoksa kalbinin sesine teslim mi olacaktır? "Hikayenin içinde kaybolacaksınız..."

Gelecekten, geçmişe engebeli bir serüven! 27 yaşında olan Feride gittiği Topkapı Sarayında esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolur. Gözünü açtığında ise kendini bambaşka bir hikâyenin içinde bulur. 21. yüzyıldan bir anda 15. yüzyıla yolcular yapan Feride Gencazer güçlü kişiliğiyle bu yaman savaştan kurtulabilicek mi? Henüz Osmanlı topraklarına nasıl geldiğini çözemeyen deli kızımız bir de kendi gibi deli mi deli bir adamla tanışacak. Haliyle, tavrıyla, asabiyetiyle tam bir Delibaşı olan Tuğtekin bey kendi deyimleri ile yeni dünyadan gelen bu kızla bir hayli zor günler geçirecek. Peki siz bu büyülü serüvene ne kadar hazırsınız?

"Pençelerini çıkarmış bir Tilki. Aslanın karşısında ne kadar şansı olduğunu düşünüyor?" "Bir yerlerde birisi tam da senin verebileceklerini arıyor." ** "Çektiğim korkunç acı, yaşamdan geliyor. Benim erişebileceğim hiçbir durum yok. Kesin olan şu ki ben, uzun zamandır ölüyüm, çoktan intihar etmişim. İntihar ettirildim, demek istiyorum. Ölüme açlık duymuyorum, varlık olmaya açlık duyuyorum." "Antonin Artaud." Dedi kız ona bakarak. Yeşil gözler hayret karışımı bir ifadeyle ona döndü. ** İçine kapanık sadece müzikle ilgilenen bir kız, yeteneğini herkesten gizleyen soğuk ters bir erkek. Yeteneğin olduğu tarafta tehlike var.Tehlike çanları ikisi için de çalıyor. İkisi de kurban İkisi de müziğe sığınıyor. Bir harfin değiştirdiği adlara sahipler. Birbirlerinden oldukça uzak, uzak oldukları kadar yakınlar. ~ Bir kurbanın yoldaşı o kurbandan daha çok acı çeker. Friedrich Nietzsche

Herkesin bir hayali vardır... Gerçekleşmesini ümit ettiği, hayatın sıkıcılığı ve acımasızlığı ruhunu daralttığında sığınabileceği bir hayal dünyası. Umudun kaptanı olduğu bir gemide hayal ettiklerimize ve dilediklerimize ulaşmak için yolculuğa çıkarız kimi zaman... İnsanı gerçeklerden daha çok hayal ettikleri bağlar hayata... Ama bazı hayaller vardır ki gerçekleşmesi için ne umut ne de heves beslersin içinde... İmkansız olmasının verdiği acı öyle yakar ki yüreğini gerçek daha az acı vermeye başlar sana... Hayatın hiç bir zorluğu bu hayalin gerçekleşmemesi kadar yıkamaz seni... İMKANSIZ OLANI SEVMEK, hayallerini katletmek ve umutlarını öldürebilmektir. İMKANSIZ OLANI SEVMEK, hayata umutla değil acıyla bağlanmaktır. İMKANSIZ OLANI SEVMEK, kader değil, hiç bitmeyen bir cezadır. Bu hikayede imkansızı başaran bir genç kızı ve intikamını almaya yemin etmiş efsane savaşçı KARAHAN'ı okuyacaksınız...

Karanlığın hâkim olduğu, vicdansızların avere avare gezdiği, bu dünyada ışık aramak bu biraz olanaksızdı... Hayatımızdaki tüm olumsuzluklara rağmen mutluluğu aramak ve yine her zaman ki gibi başarısız olmak... Her zaman kaybetmek ve her zaman savaşmak zorunda kaldığınız hâlde siz yine mutluluğu arar mıydınız.? Sürekli "yaşam ve ölüm" arasında biriydi o. Ya obaya sağ gelecekti, ya da ölü..! Bu bir gün olan bir şey değildi, bu her gün her gece olanaksız olan bir şeydi... İnitkam yemin etmiş bir genç kızdı o. Dünyanın en mutlu insanıydı o. Taki ne idiği belirsiz insanların onun mutluluğunu göz koyup alıncaya dek... Dünyanın en masum insanıydı o. Taki ona ait olanı alıncaya dek... Dünyanın en güzel kalbiydi onun ki. Taki kalbini kıskanıp yerine nefret, öfke, kin ve intikam bırakınca dek. Daha küçük bir kız çocuğuydu o, daha yeni hayata adım atıp öğreniyordu taki ailesini ve 'obam' dediği beldeyi yıkıp kül edinceye dek. O korkunç cehennemden yalnızca o ve Ağabeysi kurtulmuştu lakin bu da yetmemişti, Ağabeysini de aldılar elinden... İmdi tek gayesi vardı 'canım' dediği Ağabeysini bulması... Lakin belalar ve imtihanlar durmaksızın ard arda bir ebabil kuşu gibi yağıyordu... Bu yolda ya Ağabeysini bulacaktı ya da aşkını...! Peki ya ikisini bir arada bulabilir miydi.?