Silmeseydim gözlerimden akan yaşı sel olup aksaydı yollarına... O zaman inanır mıydın seni unutamadığıma dinmek nedir bilmeyen hasretine... Seni her saniye aratan özlemine... Söyle inanır mıydın göz yaşlarım sana geldiğinde... Prdself'in magoa kitabından esinlenilmiştir.

Kalbim bir salıncakta asılı. Siyah mıdır gökkuşağı ne? Bu gülen ışık gölgen midir? Adın mıdır dilimde hecelenen? Ne kadar çok sorum var, ve ne kadar çok sensizliğim.Bir de, bir de sol yanımda o kahreden boşluk...

Herkesin hayatında, bir dönüm noktası olur. Dönüm noktasından sonra, daha önce yaptıklarının hiçbir anlamı ve mantığı olmaz. Benim boşa geçirmiş olduğum zamanlar tam da seninle tanışmamdan önceki zamanlara denk geliyor. Hayatıma girişinle, bende ki gerçek ben dışarı çıktı. Artık sen varsın.

Belki de en başından yanlıştı her şey. Ama olması gerekiyordu. O duyguları hissetmem ve öğrenmem için oldu tüm tesadüfler. Gülüşünün sebebi oydu, sürekli karşıma çıkışının, radyoda çalan şarkı, izlediğim filmdeki kadın, yolda yürüyenleri sana benzetmem hepsi bunun içindi. Onlar büyüttü içimdeki seni, unutmaya çalışırken yine onlar hatırlatacak seni...