Asil, annesiz büyümüş, babasının sevgisini hiç hissedememiş asi bir lise son sınıf öğrencisi. Kavga yüzünden okuldan atıldığında, kendini suçun kol gezdiği karanlık bir lisede bulur. Orada Yaman vardır. Tehlikeli. Sessiz. Dokunulmaz. Bir kavga, bir bakış ve bir mimlenme... Düşmanlıkla başlayan bağ, kaçınılmaz bir çekime dönüşür. Ama bilmedikleri bir şey vardır: Babalarının dünyası, çoktan birbirine değmiştir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, yanacağını bile bile dokunmanın hikâyesi.

"Burada, bu kasabada seni sevmenin adı hâlâ 'günah' Çınar. Ben bu günahı yıllarca içimde işledim." -- Terk ettiği kasabasına dönen Yıldıray, giderken bıraktığı hiçbir şeyi aynı şekilde bulamayacak olduğunun bilincindeydi, aşkının bile.

Her şey üniversitenin belalı tipinin sevgilime yavşamasıyla başladı.

Eşcinsellik içeren, +18 bir mahalle kurgusudur. Tamamlandı✓

Gözlerimin karasına,bak kalbimin yarasına.

Zor olan sevmek değil, sevilmeye çalışmaktı.

Eşcinsel bir kurgudur. İçinde +18 unsurlar barındırır. Dudakları aralandı. O tanıdık dudaklar. Yıllar önce boynumda gezinen, tenimi ateşe veren o dudaklar... Sıcak nefesi yüzüme vurduğunda, alkolün kokusuna karışan o paçuli kokusu başımı daha da döndürdü. "Ben geldim, Arda." dedi fısıltıyla. Sesi hem bir özür hem de bir meydan okumaydı. "Hikayenin başladığı yere...

Üniversitenin aynı kulübünde olduğunuz, neredeyse tüm enerjisini sizi sinir etmek için harcayan bir adama en fazla ne yapabilirdiniz? Görmezden gelmek en doğru çözüm olurdu değil mi? Ama Barış, böyle düz çözümleri sıkıcı bulan biriydi. Timur'un en sevdiği oyunda bir hesap açmak ve anonim bir şekilde çevresinde takılmak daha iyi bir fikirdi onun için. Belki bir iki zayıf noktasını yakalar, biraz da o eğlenir, içini soğuturdu kim bilir? Tabii bu vesileyle Timur'un hiç görmediği bir yanıyla tanışacağını, hatta o yana çekileceğini de kimse bilemezdi. En azından Barış, öyle bir şeye ufacık bir olasılık bile vermemişti. ___ Texting, oyun içi konuşma ve düzyazı karışık ilerler.