bruno mars'ı ve esmer erkekleri seven bir kız ve calum hood.

Ölüydüm, en nefes alanlarından ve en yaşamaktan nefret edenlerinden... Geçen sene deliler gibi kazanmak için çalıştığım üniversite bile artık buzdan bir kaleydi. Sadece acılarımı hatırlatan bir simgeydi her şey... Kayıplarım gizliydi her baktığım yerde. Aldığım nefes her defasında canımı yakıyordu, umutlarım son yudumlarına kadar kurumuş, beni tamamen bitirmişti. Yine de gittim yurt dışına, emeğimin karşılığını almak ve annemin dileğini gerçekleştirebilmek için. Gülmekten nefret etmeye başladığım anda onunla tanıştım. Bana içimdeki yangına rağmen gülümseyebilmeyi öğretti. Umudumun bitmediğini, sadece benim öyle sandığımı fark ettirdi. Bana umutsuzlukların içinde umut etmeyi öğretti bu adam. O, hiç sahip olmadığım dostum; bir yıl önce kaybettiğim, acısını taptaze hissediğim annem; hiç görmediğim babam oldu bana. Sonra... Hiç tatmadığım duyguları tattırdı, annemden sonra kimseden görmediğim ilgiyi ve sevgiyi onda tattım. Bu sevgi çok farklıydı, hiç inanmadığım o duygu değildi ama bir hoşlantıdan kuvvetliydi belki de... Bana güvenmeyi öğretti inanılmaz bir biçimde, yabancı bir insanı dünyamın baş köşesine yerleştirebileceğimi gösterdi. Ama en çok da, yaralarımı sarmama yardım etti kızıl saçlı, ruhu kırgın adam... Eş kutupların birbirini ittiğini değil, birbirine destek olduğunu aşıladı zihnime... 06.01.2016

Sıradan olmak zorunda değiliz En iyi hatalarını yap Çünkü üzgün olmak için zamanımız yok Bu yüzden bebeğim partinin hayatı ol |hazel|

"Ve biz aydınlığa, aşka, hayata sarılı haldeyiz." KaceyEdelineClaes & redlipblacktear ortak hikayesidir. ©Tüm Hakları Saklıdır. | ©All Rights Reserved

"Beni kolayca etkileyebileceğin kızlardan zannediyorsan-" "Ah hayır. Değilsin, farklısın. Bunu anlayabiliyorum." Nefesinde birbirine karışmış viski ve sigara kokusu dudaklarından dökülen her kelime sonrası burnuma çarpıyordu. "Zekisin." Ufak bir gülümseme takınıp gözlerimi onun mavileriyle buluşturdum. "Daha fazlasıyım."

Sesi o kadar sakinleştirici ve güzeldi ki... Bir meleğin sesi nasıldır hiçbir fikrim olmasa da buna yakın bir şey olduğuna emindim. O an fark ettim ki ben Ed'e karşı artık bir şeyler hissetmiyordum. 'Hissetmek' kelimesi kesinlikle şu an üzerimde bıraktığı etkiyi, kalbimin hızının rekor kırma çabasını, karnımdaki garip hissi -ki bu hissin o söylenen 'Karnımda kelebekler uçuşuyor.' tabirine yakın bir şey olduğunu düşünüyordum ama kesinlikle o kelebekler uçuşmuyordu, karnımda kafayı yemiş bir şekilde birbirlerine çarpıyorlardı- karşılamak için fazla ufaktı. Ben ona âşık oluyordum. Hatta... Olmuyordum, olmuştum bile.

"Her gece dökülen göz yaşlarım onun içindi. Sinir ve ağlama krizlerim, çektiğim acılar, haftalarca odamdan çıkmayışım onun içindi. Bu yüzden ondan nefret ediyordum. Ne olursa olsun yanında hiç kimsenin yanında olmadığımdan daha harika hissettiğim için, bana verdiği sarılış ve o mükemmel gülüş benim paramparça kalbimi saniyeler içinde tamir ettiği için, onu seviyordum."

Bu e-kitap'ta benim dinledigim muzikler ve bunlarin gunluk olarak kaydedilmesi var. Tabi bir gunde dinledigim yuzlerce sarkiyi tek tek yazmayacagim :D Herneyse umarim zevkimi begenirsiniz :D

Ne kadar ondan uzaklaşmaya çalışsada ,bir şekilde hep onun yanında buluyordu kendini Kate.Birbirlerinden uzak iki insan.Sorunlu başlıyan bir bağ.Ama bunlar engel olamıyordu aralarındaki çekime.