Ada kendi halinde bir genç kızdı babası taki bi kadınla evlenene kadar.Babasının yeni karısının vampir bir oğlu varken herşey nasıl yolunda gidebilir? (Tüm hakları saklıdır!)

Gözümü açtığımda beyaz,boş ve kameralarla izlendiğim bir odadaydım.Kolumda değisik rakamlar,başım allak-bullak bir şekilde etrafa bakıyordum.Birden ayak sesleri odada yankılanmaya başladı. "Uyanık mısın?"dedi tanımlayamadığım bir ses. Tam ayırt edememe rağmen bir erkek olduğu sesinden anlaşılıyordu yanıma yaklaşmaya devam etti ve benden 2 adım uzaklıkta durdu ve: "Korkuyormusun?Bu iyi korku seni dinç tutar bu hissi asla unutma"dedi. Çok korkmuştum.... Ve benim hikayem başladı. Bilim adamlarının birer kuklası haline gelmiştik adeta ne olduğumuz belirsizdi; sayısız güçlere sahip olmuştuk.Korkularımız bizi hayatta tutan tek şeydi,umutlarımızsa yaşama sebebimiz.Kaçış imkansızdı,en azından diğerleri için.... Kapak tasarım: TAMAMEN BANA AITTIR. Yazar: Armygirl01 Menejer:Armygirl01-mnjr Başlangıç tarihi: 26 ağustos 2016

Dizimle beni tutan kişinin bacak arasına vurup hızla koşmaya başladım arkamdan koştuklarını hissediyordum. Nefes nefese koşarken ayağıma takılan taş yüzünden yere düştüğümde peşimdeki çocuklar yanıma geldi. Kahretsin! "nereye kadar kaçacağını sanıyorsun sürtük" ne bana sürtükmü demişti? şerefsiz! Sinirle geriye doğru sürünürken arkamdan bir ses duydum. "Bırakın lan kızı!" biraz önce bana erkeklik taslayan kişiler beni bırakıp gittiklerinde Ayağa kalkıp beni kurtaran kişiye baktım Bu kürşattı. Hem çok utanıyordum hemde çok korkuyordum Çekinerek "senden bunu beklemezdim"dedim Evet kürşattan bunu hiç beklemezdim. Kahramanım! suratından hiç bir ifade okunmuyordu gözlerine baktığımda sadece korkuyordum. "Beni kurtardığın için teşekkür ederim, hiç göründüğün biri değilmişsin" söylediğim sözlere sadece sinsi sinsi gülmekle yetinmişti. Kürşatın neye güldüğünü anlamaya çalışırken yüzünü ciddi bir ifade aldı "aptal mısın kızım sen? Herşeyin bir karşılığı var! ve sen artık bana borçlusun!"

Annem ciddi bir ifadeyle 'Erkekler lisesine gideceksin.' Dedi. Ağzımdaki yemekleri anında umutun yüzüne püskürttüm. 'Nasıl olur anne ya?!' Diye cırladım. Umut içinden bana sövdüğünü belli eden bakışlarla birlikte lavoboya gitti. 'Kızım okulun ortasında taşındığımız için başka okullarda kontejan yoktu. Bizde son çare erkek lisesine gittik. Bizde memnun değiliz.' Ağzım bir karış açık bir şekilde anneme bakarken çok sinirliydim. Daha ben kız arkadaşlarımla alışverişe gidecektim! 'Ama anne ya!' Diyerek anneme kedi bakışları atmaya çalıştım.' Başka çaremiz yok Deniz ayrıca o bakışlarla tavus kuşuna benziyorsun' Annemin dediğiyle birlikte somurtarak odama çıktım. Ben şimdi erkeklerle birlikte nasıl okuyacaktım ya?!

-Şey aslında ben senden o zaman hoşlandım ama seni sevmiyorum yani aslında hoş çocuksun tabiki de sana sevgilim olmanı söylemiyorum aslında sevgili olsak güzel olur ama olmayalım. -Ya sen beni yanlış anla-.. -Yok ya hayır sevmiyorsun sorun değil ben de seni sevmiyorum. -Iıı tamam.

"Benimsin" dedi hırlayarak. Bir saniye bir de kurt adam mıydı? İlk haftasında 100k sattı Filmimiz gişe rekoru kırdı Yayınlandıktan sonra kaslı etiketinde 1. olduk

"Coldor ırkı, beyin güçlerini kullanarak karşısındakinin algısını kısa veya uzun süreliğine değiştirebilir Maya. İstediğimiz canlıya -tabi normal seviyede bir beyni olan- kurguladığımız herhangi bir hayatı yaşatabiliriz. Yaşanılan ya da yaşanılacak olaylara istediğimiz şekilde yön verebiliriz. Bu nedenle Neria'daki diğer gezegenler biz Coldor'lulara 'KADER YAZICI' derler." ☆Kader Yazıcı, Saklananlar'ın devam kitabıdır. Tüm Hakları Saklıdır.

Özel güçteki insanların birbirini bulduğu özel serüvenimize sizde katılmak ister misiniz?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''