𝐴ℎ𝑟𝑎𝑧 𝑘𝑒𝑙𝑖𝑚𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑙𝚤𝑔̆𝚤 𝑑𝑖𝑙𝑠𝑖𝑧 𝑑𝑒𝑚𝑒𝑘. 𝐵𝑢 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑝𝑡𝑎 𝑎𝑖𝑙𝑒𝑠𝑖 𝑖𝑙𝑒 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑧𝑎 𝑔𝑒𝑐̧𝑖𝑟𝑚𝑒𝑠𝑖 𝑠𝑜𝑛𝑢𝑐𝑢 𝑘𝑜𝑛𝑢𝑠̧𝑚𝑎 𝑦𝑖𝑡𝑖𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑣𝑒 𝑎𝑖𝑙𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑒𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝚤𝑧. 𝐾𝚤𝑧 𝑣𝑒 𝑖𝑘𝑖𝑧𝑖 𝑎𝑖𝑙𝑒𝑠𝑖 𝑜̈𝑙𝑑𝑢̈𝑔̆𝑢̈ 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑦𝑒𝑡𝑖𝑚ℎ𝑎𝑛𝑒𝑑𝑒 𝑘𝑎𝑙𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑟𝑙𝑎𝑟. 𝑉𝑒 𝑜𝑛 𝑎𝑙𝑡𝚤𝑛𝑐𝚤 𝑦𝑎𝑠̧ 𝑔𝑢̈𝑛𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑑𝑒 ℎ𝑎𝑠𝑡𝑎ℎ𝑎𝑛𝑒𝑑𝑒 𝑘𝑎𝑟𝚤𝑠̧𝑡𝚤𝑘𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛𝚤 𝑜̈𝑔̆𝑟𝑒𝑛𝑖𝑟𝑙𝑒𝑟. 𝑌𝑒𝑛𝑖 𝑎𝑖𝑙𝑒𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑒 𝑎𝑙𝚤𝑠̧𝑎𝑏𝑖𝑙𝑒𝑐𝑒𝑘𝑙𝑒𝑟 𝑚𝑖?

Adam sert, umursamaz ve acımasızdı. Bakışlarıyla etraftaki insanları korkutmayı çok iyi beceriyordu, Elif Ahu Ataman'ı da korkutuyordu fazlasıyla kız adamın inine indiğinde yaşamının baştan sona değişeceğini tutsak olacağını bilemedi.. --- "Ben yapamam bunu benden isteme" dedi kız yalvarırcasına sanki adamın ne kadar acımasız olduğunu unutmuş gibiydi, "Hazırlan benim olmak için, lafımı ikiletme!" Diye buyurdu adam acımasızca..

"Üzgünüm... 1 kelime 7 harf ama verdiği acı... Kelimelere , harflere sığamayacak bir acı... Siz beni bu kelime ile terkettiniz... Ben de bu satırlarla... Ölmüşüm ben... Diyorlar ya insan kalbi durduğunda değil unutulduğunda ölür diye. İşte ben dün kan ter içinde eve döndüğümde sizi gülerek sohbet ederken gördüğümde öldüğümü öğrendim... Gidiyorum ben... Masanın üstüne sizin olan her şeyi bıraktım. Kart , telefon... Üçüzler... Zar zor biriktirdiğimiz para da orada. Canınız sıkarlar , onların parasını kullanmak istemezsiniz alın kullanın bu parayı. Siz hep üçüzdünüz üçüz kalın , hiç ayrılmayın... Bana yaptığınızı da birbirinize yapmayın! Unutmayın siz birbiriniz için varsınız! Bir kalp paramparça olduğunda tamir olmuyor ne yazık ki... Hoşçakalın hepiniz. Bu mektubu ben gittikten belki günler , belki haftalar sonra okuyorsunuz. Farkedeceğinizden bile şüpheliyim. Gerçi umursayıp mektubu okudunuz mu onu da bilmiyorum ama eğer okuduysanız şunu bilin ki hiçbirinizden nefret etmiyorum. Rahatça yaşayıp gitmeye devam edebilirsiniz. Ben Ada... Sadece Ada... Ben hiçbir yere ait olamayan , hiçbir yere sığdırılamayan , duyguları olmayan , dilsiz Ada , mutluluklar dilerim..." TAMAMLANDI✔️ ✨Bu Dördüzlerin değil Üçüzlerin hikayesiydi ve ben bu hikayenin sonunda herkes mutlu olduktan sonra kenara atılacak karakteriydim. Peki ben bu acı kaderimi kabullenecek miydim? Hikayenin sonunda tek acı çeken ben mi olacaktım yoksa tek mutlu olanı mı?✨ •Buna benzer aile hikayeleri okumak isterseniz profilimden Berceste ve Rüzgâra Karışan Ruh'u okuyabilirsiniz.•

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

Kapının çalmasıyla, "geliyorum." diyerek bağırdı.Köpüklediği tabakla süngeri diğer bulaşıkların yanına bırakarak mutfağın çıkışına yöneldi. Bir yandan hem köpüklü ellerini üzerine siliyor hem de gelenin eski kocası olmamasını diliyordu. Kapıya ulaştığında uzanarak kimin geldiğine baktı fakat kimseyi göremeyişiyle afallarken kapıyı açtı. Tamam. Biraz geç kalmış olabilirdi ama bu geç kalış gelen kişinin pes edip geri dönmesini sağlayacak cinsten değildi.Yine de giderkende olsa gelen kişiyi yakalama umuduyla kapıyı açtı ve gözleriyle etrafını taradığı sırada attığı adımla ayağına çarpan şeyi hissetti. Bakışları ayaklarına doğru indiğinde bebek pusetini görmesiyle saniyeler içinde yüreğinde oluşan sızı ilmek ilmek her zerresine işleyerek gözlerine hücum ettiğinde derin bir nefes aldı ve eski kocası denilen adamın kendisinin canını acıtmak için yaptığı yeni bir oyun olduğunu düşündü. Tahminine göre pusette boştu. O yüzden pusetin içine bakarak yüreğindeki yaraya tuz basmak istemedi ve geriye doğru adım atarak kapının kulbunu kavradı. Ama bu kavrayışla kapıyı kapatamamış aksine daha da açarak pusetten gelen sesle şaşkınlığa uğramıştı. Şaşkınlığı, "Bebek!" diyerek dudakları arasından hızla çıkıp giderken pusete yaklaşarak yere eğildi ve başlığının olduğu kısmı açtığı sırada ilk bakışlarının hapsolduğu şey yeşil minik gözler oldu. Şaşkınlığını kelimelere dökemiyor, zaman geçtikçe eli ayağı birbirine dolaşıyordu. Gülümseyerek kendisine bakan bebek hem yüreğini yakıyor hem de yaktığı yerlere su serpiştiriyordu. Puseti dahada açarak bebeği kucağına aldığı sırada yere düşen kağıdı fark etti ve kolları arasındaki minik bedeni sıkı sıkıya kavrarken diğer elini bedenden ayırdı. Uzanarak kağıdı aldığında içinde yazanlar ken

"Doğumunu kutladığın bebeğin annesi benim ve bebeğimi istiyorum . " Hazar sinirli bir gülüşle kadına baktı. "Acınızı anlıyorum ama o benim oğlum hanım efendi. DNA testiyle de onaylandı. Şimdi evimden gitmenizi istiyorum "

"Kendinize bir bakın. Kaç yaşındasınız ? Ben daha 19 yaşındayım. Bir evlilik için çok küçüğüm. Siz benim abim gi-" dediğim anda masanın üzerine inen yumruk sesiyle sözlerim kesildi. Gürültü karışında korkarak yerimde sıçradım. "Yeter kes sesini ! Bu evlilik olacak. Eğer istemiyorsan abin hapse sizde sokağa. Seçim senin Fidan." UYARI! Kitapta şiddet vardır. Rahatsız olacaklar ya da bilinç altı etkilenecek kişiler kitabı okumasın. Bu kitap kadına şiddete dikkat çekmek için yazılmıştır. Baş rol olan Fidanın baskıya ve şiddete rağmen susmadığını ve savaştığını konu almaktadır. (Kitaptaki karakterler toplumuzu yansıtmaktadır. ) #adaletistiyoruz #eminebulut #aleynaçakır #kadınolmak #şiddet #susma #sesizkalma

Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?