Uzun zamandır ilk defa böyle bir duygu kaplamıştı bütün benliğini. Sorgulayacağı olsa kalakalırdı. Zaman ve mekanın dışına çıkmıştı çoktan. Saatlerce belkide günlerce izlese ay simasını asla usanmayacağını biliyordu. Göğü izler gibi izliyordu . Hayranlıkla, heyecanla ve merakla... Küçük bir tebessüm beliriverdi sonra Ay simalı kadında. İçine akan o his , şimdide yüreğine işliyordu. Bakışlarını kahvelerini dikip " Ey benim Ruh'u Revanım, Ruhum onun olanım..." *İyi bir imtihanı hak ettik oysaki... *Bambaşka diyarlara akmanız dileğiyle... ( DURR'U MEKNUN )