Kiedy Ryunosuke wracał do domu spotkał na swojej drodze kociaka. Widział w jego oczach pewien blask, który momentalnie skojarzył mu się tylko z jedną osobą, którą stracił dokładnie rok temu... TYLKO pierwszy rozdział jest pisany z perspektywy Akutagawy

Po dowiedzeniu się o samobójstwie Edgara Allana Poe, Ranpo postanawia wyruszyć do jego mieszkania. Sam nie do końca wie po co, jednak czuje, że coś tam na niego czeka. Czuje, że musi się tam udać. Na miejscu udaje mu się znaleźć list samobójczy, pozostawiony przez nikogo innego jak Edgara. Treść owego listu, jest jednak czymś, czego Edogawa w ogóle się nie spodziewa. Hej~ Ostatnio wzięło mnie na pisanie jakiegoś angsta, więc o to macie krótki oneshocik w moim wykonaniu ^^

Krótka historia, o ile tak krótki twór historią można nazwać. O kilku ostatnich słowach za życia i po śmierci bez trzeźwości umysłu. W wilgotnym, ciemnym kanionie. Z dedykacją dla @_vexillum_ , bo wiem, ze uwielbia angsty (o ile to coś pod angst podchodzi) OBRAZ Z OKŁDAKI NIE NALEŻY DO MNIE https://pin.it/5cRVgbB

❝...to jest ten cały książę?❞ gdzie kurapika bardzo się stara, a leorio w końcu to docenia. [ hxh; leorio x kurapika; royal au; one shot ] ♡| v late happy birthday & merry christmas nolia! © -aleksandretta, 2020; characters belong to yoshihiro togashi

sherliam soulmates au Obaj negowali panujący dookoła ład, za którym ciągnęła się cała lista norm i reguł, które wydawały się po prostu śmieszne. Obaj postrzegali miłość w zupełnie innym świetle, które ostatecznie przechodziło przez jeden i ten sam pryzmat. Zarówno jeden jak i drugi nigdy nie zakładał, że istnieje coś takiego jak przeznaczenie. A jednak pewnego mroźnego zimowego wieczoru ich losy zostały splecione nierozerwalną, grubą nicią. Przez jedną tragedię utknęli w tym całym armagedonie razem. Czy to możliwe, by to był zwyczajny przypadek? Czy może jednak przeznaczenie maczało w tym wszystkim palce? okładka wykonana przez @oneyellowbee

Gdy James Bonde zasugerował Sebastianowi Moranowi spędzenie czasu na czymś, "co robią mężczyźni" miał na myśli raczej naukę strzelania, oglądanie nielegalnych walk albo picie w sztok. Wizyta w domu publicznym była ostatnim, co przyszłoby mu do głowy.

Gdzie William cierpi z powodu choroby, którą wywołał u niego Sherlock.

Diluc kochał swoją rutynę. W pracy mu się układało, relacje z innymi ludźmi mimo, że skomplikowane były zadowalające, a przyjemny zapach kawy towarzyszył mu niemal cały dzień. Nic nie powinno się zmieniać, a jednak złośliwy los zdecydował się postawić na jego drodze małego artystę, który jedyne co potrafił robić to go irytować. Ale w końcu miłość smak ma słodko-gorzki. [ TWORZONE WSPÓLNIE Z @NessieTuft modern au!; coffeshop au!; diluven!; fluff!; ]

Chongyun podczas ostatnich dni swojego przyjaciela pisze do niego listy, aby przypomnieć mu, że jest przy nim, mimo tego że mając wyrzuty sumienia boi się do niego przyjść. TRIGGER WARNING: - nie czytaj jeśli jesteś wrażliwy na krzywdę fikcyjnych postaci

TW!!! JEŚLI JESTEŚ OSOBĄ O SŁABYCH NERWACH, CZYTASZ TO TYLKO I WŁĄCZNIE NA SWOJĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ (kiedyś tutaj będzie opis) W tym ff mogą pojawić się różne niesmaczne rzeczy np: krew, odcięte kończyny itp itd