fluff, texting -tamamlandı. Jeon Jungkook, Park Jimin'e deliler gibi aşıktı ve sürekli ona açılmak için fırsat kolluyordu. Fakat Park Jimin'in en yakın arkadaşı Kim Taehyung ondan nefret ederken bu pek kolay değildi.

Sabah okula geç kalmalar, çamaşırhane randevuları, yağmurlu bir gecede, sıcak bir arabada, yumuşak bir müzik eşliğinde yapılan konuşmalar, yıldızlı bir gecenin altında dilenen dilekler ve daha fazlasını vaat ettiğine inanılan bir ilişkinin en yakın arkadaşlığa dönüşüşü. Jimin'in kafası karışıktı ve Jungkook ondan gelen itirafı beklemiyordu.

Jimin'in son zamanlardaki tek derdi yeni taşındıkları kasabada kendisine bir arkadaş bulmaktır. Seme!jk jeonjungkook&parkjimin

En büyük aşkı dans etmek olan Park Jimin, talihsiz bir kaza sonucu görme yetisini kaybeder. Umutsuzluğun her yanını sarmaladığı karanlık bir dünyaya hapsolduğu anda ise başka bir aşk çıkagelir. ANGST DEĞİL!

[TAMAMLANDI] Jungkook en yakın arkadaşının en yakın arkadaşına ilk görüşte tutulmuştu.

İlk başlarda Park Jimin'in gözünde saçma ve gereksiz görünen bir motivasyon kuruluşunun konuşmacısıyla gece geç saatlere kadar ettiği sohbetler zamanla sesli, sonra görüntülü ardından balkonunda sarmaş dolaş yıldızlı geceler altındaki sohbetlere dönüşmesi hala inanılmazdı. En inanılmaz olanı ise gelen mesajların hiçbirinin tesadüf olmayışı ve Enzeru ile çok önceden yazılmış olan kaderlerinin onları yeniden buluşturmuş olmasıydı. Texting ©2020

jigguk o günün başlarında koşulsuz sevişmiştik, fakat şunu söyleyebilirim ki, o günden sonra bana bakışında bir şeyler değişti. vei, 2023

yılbaşını benimle birlikte geçir. texting, düzyazı vei, 2023

Bu kitap içeriğinde ki olaylar tamamıyla hayal- . . . . . . . . . . . . . . . . 'gerçek' hayattan uyarlamadır.

Hayatımın dönüm noktası kimlik aldığımız o gece değildi, babamla tanıştığım gün veya başçavuşla seviştiğim gece. Sırtım nihayetinde beni ölüme götürecek olan bir uçağa yaslıyken ben; ilk intihar dalışımı hevesleri kırılmış bir adamın dudaklarına yaptım, onun adını fısıldayarak çarptım dudaklarına. Anında kabul etti beni düşman topraklarını andıran dudakları, üst dudağımı kavrarken o da şaşkındı ölüme korkusuz gidişim yüzünden. Beni çemberin içine alıp, şayet çarptığım gemiden sağ çıkarsam ne yapacağımı soruşu, sonuna kadar dövüşmemi isteyişi kulaklarımda çınladı. Dudaklarındaydım ama hayattaydım, ezip emdiği dudağımı çekip hava doldurdum ciğerlerime, ardından sözünü dinledim Park Jimin'in. Öpücüğü beni öldürmeyince dilimi uzattım ağzının içine, sonuna kadar dövüştüm onunla. Kesif boya kokusu burnuma, eşsiz tadı ağzıma, boğuk iniltisi kulaklarıma doluyordu. Dili dilime dolanınca mırıltılar bıraktım ağzına, bacaklarımı kavradığı gibi kucağına yükseltti beni, memnuniyetle belini sardım. İkimizde inliyorduk, ikimizde ağlıyorduk, bu sefer öldürmeye kararlıydı beni, dudaklarımı bırakmıyordu. Sesli bir şekilde ayırdım dudaklarımızı, küçük ısırıklar bırakmakla yetindi, küçük darbeler, küçük öpücükler; dudağıma, kenarına, üstündeki çukura. Hayatımın dönüm noktası, imkansızı başarıp ilk intihar dalışımdan sağ çıkabildiğim düşmanımla verdiğimiz karar oldu; Ölmeyecektik. 10 Haziran, 2016