J.K. Rowling'in yazıp Pottermore adlı blogunda paylaştığı hikayelerin derlendiği bu kitap sizin için Harry Potter'a bir devam niteliği taşıyacak. İngilizce olduğu için birçok kişinin okuyamadığı hikayeleri şimdi Türkçe okuyabilirsiniz.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

''Hayaller Ally Macbeal, hayatlar stajyer...'' Hukuk Fakültesinden mezun olmak zordu. Fakat benim için iş hayatı hiç zor olmadı. Çünkü zor olması için önce bir işe girmem gerekiyordu. Onca sene tuğla gibi kitapları taşı, onları oku, maddeleri ezberle, uykusuz geceler korkulu düşler, kurulan mevki hayalleri, atılan bir kep... Sanırım her şey mezuniyet töreninde yanlış yöne attığım kep ile başladı. Çünkü bunun başka bir açıklaması olamaz, sistem kati suretle yanlış olamaz. Biliyorum bu durum hiç komik değil ama içinizden geldiğince gülebilirsiniz. Çünkü bu hikaye hep beraber gülelim diye yazılmıştır.

Aşk mı ağır basar, vicdan mı? Geçmiş mi daha acıdır, aşk mı? ___ "Daha iyi görünüyorsun." "İyiyim demiştim." diyerek yine yalan söylemiştim. Belki de başkalarını değil de sadece kendimi kandırmak istiyordum. Dudaklarında histerik bir gülümseme oluştu. Niye böyle yaptığını anlamayarak yüzüne baktım. "Demiştin." dedi dudaklarındaki histerik gülümsemeyi silmeden. Sonra birden ciddileşti. "Ama ben sana fiziken değil ruhen nasıl olduğunu soruyorum." ___ Gerilim, mizah ve romantizmi aynı anda yaşayacağınız bir aşk hikayesi sizlerle... Masum bir aşkla başlayan hikaye nasıl gerilime dönerdi ki? ___ • Tüm hakları bana aittir • Klişe yok demiyorum klişeden ölüyorum • İlk bölümleri okuyup ön yargılı olmayın, bölümlerle birlikte kalemim de gelişiyor Yayınlanmaya başladığı tarih: 『09.04.2020』 Tamamlandığı tarih: 『xx.xx.xxxx』 #1 meraklı - 28.01.2021 #1 uranüs - 28.01.2021 ~ Bölümler ilham geldikçe gelecektir. ~

Duru kazandığı üniversite için İzmir'e taşınır. Hala unutamadığı ilk aşkı ile ona oldukça yabancı olan bu şehirde karşılaşacağını tahmin edemezdi. Bir insanı her gördüğünde ona BİR KEZ DAHA aşık olabilir misin? (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.

Kendi önerilerim ve sizin önerilizden seçip 2 günde bir keşfedilmesi gereken şarkılardan birini atacağım iyi dinlemeler.

Bir insan, diğerini hiç görmeden 12 sene boyunca sevebilir mi? Peki ayrı kaldığı 12 senede nasıl hatalar yapar? Gökhan, Başak'a yaşattığı travmaların sonunda yıllar boyunca kendini başka kadınlarla avuturken, öylece terkedilen Başak da çareyi kendini yok etme fikrinde bulur. Zaman geçer, küçük çocuklar ve kalplerindeki aşk büyür. Kader onları türlü ağlar örüp tekrar bir araya getirdiğindeyse, artık kimse 12 sene öncesindeki gibi değildir... Toplumun fiziksel yargılarının ve küçük çocukların travmalarının ne denli büyük yaralara yol açtığını anlatan, sımsıcak bir aşk hikayesi... Kapak Tasarımı : @vitaegratis

Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulayan bir gerçek. "Çünkü hatırlamadıkların seni hiçbir zaman masum yapmaz. Ve insan, unutturulan her şeyden sorumludur." 'KAYIP RUHLAR' ADINDA İLK KİTAP! Tüm hakları saklıdır. Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Kır beni ama sonra sarıl bana, hiçbir şey yapmamış gibi. Ben yine affederim seni. ©2021 | İrem Aydın

Ne kadar daha içimde tutabilirdim ki hislerimi? Nereye kadar inkar, görmemezlik? Kendime itiraf edemediğim gerçeklerin içinde boğuluyorum sanki. Tek ihtiyacım olan bana uzatılan bir el. Bağırmak istiyorum avazım çıktığı kadar fakat yapamıyorum. Boğazımda düğümlenmiş sözler çıkmıyor dışarı. Ama önemli değil, biz konuşmadan da anlaşırız.