Ben bakarım kapıya sen Renesme ye bak! Olamaz,Victoria! O ölmemiş miydi?(Edward içinden) -Nasıl olur? Amaaa düşüncelerini okuyorum ve Renesme'yi öldürmek istiyor! Kızımı ona veremem.Vermem de zaten! (Telefon Çalar) Victoria: Merhaba, Edward. Hmm şuanda kapının önündeki bankta oturuyorum.Az önce zile bastım, açmadın. Çünkü benim hâlâ yaşadığıma şaşırdın değil mi? Edward: Kızım Renesme'ye dokunamazsın. (Edward telefonu sinirli bir şekilde kapatır.) Derhal Bella' nın yanına koşar. Edward: - Bella sana söylemem gereken bir şey var.Of, olamaz ki Victoria ölmemiş ve Renesme'yi öldürmek istiyor. Zile basan da o idi. Ne yapacağımızı hiç bilmiyorum! Hatta şuanda pencerede sanırım... Bella: Edward her yeri kapa diğerlerine de haber vereyim bende. Merak etme Renesme nin yanında arayacağım onları.Sen git çabuk! Edward : Tamam Bella . Ve herkez gelir. Emmet, Babam ve diğer her kez tabii annem hariç. Victoria'yı kovalamaya giderler. Fakat onun bu sefer gerçekten öldürürler.

Hayatımda hersey çok normaldi. Şimdi ne mi değişti? ben değiştim. Eskisi gibi değilim artık. Ben insan değilim. Etrafım vampir, büyücü ve kurt adam dolu. Bense bunların tek hedefiyim. Hepsi bana alacaklı gözle bakıyorlar. Kimileri yaklaşamıyor, kimileri cesaret edip ölüyor. Onlardan çok daha güçlüyüm. ama benden akıllıları var. Beni tek öldürebilecek kişiler ise değer verdiklerim... PEKi BEN NEYİM?