For Dominika Wiśniewska, changing schools was meant to be yet another painful exercise in invisibility. Wrapped in a shell of shyness, plagued by social anxiety, and with her nose constantly buried in a book, she longs for only one thing: the kind of great, pure love found in literature-a love that can weather any storm. Her plan was simple: sit in the corner and pretend not to exist. Everything falls apart, however, when the teacher points to an empty seat next to Damian Sarnecki. I should point out right away that English is my second language, so it is very likely that there will be some errors.

Dla Dominiki Wiśniewskiej zmiana szkoły miała być kolejną bolesną próbą niewidzialności. Otulona skorupą nieśmiałości, z lękiem społecznym i nosem wiecznie zakopanym w książce, tęskni tylko za jednym: wielką, czystą miłością z kart literatury - taką, która przetrwa każdą burzę. Plan był prosty: usiąść w kącie i udawać, że nie istnieje. Wszystko się wali, gdy nauczyciel pokazuje jej puste miejsce obok Damiana Sarneckiego.