Bu hayatta yalnızca sen ve kendin için yarattığın kurbanların vardır. 14.03.2021 *** Hikayede psikolojik gerilim ve cinayet unsurları bulunacaktır. Rahatsız olabilecek okurlarımın okumasını tavsiye etmiyorum.

"Hayırdır Hamit bey, kim bu bey oğlumuz." Dedem beyaz sakalları arasında gülümsedi. "Arabası bozulmuş, bizim Yavuz'u çağırdık, o da demez mi en az iki günü var diye! Yer bilmez yurt bilmez çocuk, bende aldım getirdim." Anneannem anlayışlı bir gülümsemeyle genç adama baktı. "İyi yapmışsın, gel oğlum geç şöyle otur. Beray kızım sofrayı hazır et." Adam adımı duyar duymaz, sanki beni yeni fark etmiş gibi bakışlarını benimle buluşturdu. Gözlerinin parladığını gördüm, bu benim yanılgımda olabilirdi. Boğazımı hafifçe temizleyerek gülümsedim. "Hoş geldiniz." "Çok hoş buldum..." 30.01.2021

Genç kadın gözyaşları arasından burnunu çekerek, ağlamaktan kıpkırmızı kesilen gözlerini karşısındaki adamın yürek hoplatan suratına çevirdi. Bu yüzü iyi tanıyordu. Kalbinin aynası olduğunu düşündüğü yüzde birçok şey görmüştü. "Yerin yedi kat altına battım, kendime orada bile yer edinemedim. Fazlalıkmışım gibi hissettiğim şu dünyada, kalbimin attığını hissettiren tek bir ana rastlamadım." Canı hiç bu kadar ağrımamıştı. Hayallerinin eflâhı olduğunu düşündüğü adam tarafından defalarca kez bıçaklanmıştı. Tanrının kucağından reddedilen o kız, ilk kez böylesine güçsüz hissediyordu. 03.01.2021